Accijns

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Accijns is een vorm van belasting, die wordt geheven op de verkoop van bepaalde goederen. In Nederland en België is momenteel vooral sprake van accijns op alcoholhoudende dranken, tabak en brandstoffen (benzineaccijns genoemd). In het verleden zijn ook wel andere producten met accijns belast geweest, zoals suiker en keukenzout.

Een bekende accijnsverhoging in Nederland was de brandstofaccijns in 1991, oftewel het kwartje van Kok.
In België wordt accijns ook gebruikt in het milieubeleid. Zo kennen bijvoorbeeld wegwerpverpakkingen een accijnsheffing.

Het doel van accijnzen is enerzijds het gebruik van bepaalde zaken ontmoedigen, anderzijds inkomsten voor de staat verschaffen. In het geval van benzine en diesel heeft dit laatste als reden dat het autogebruik de staat ook kosten oplevert, zoals het aanleggen en onderhouden van wegen, en ongevallen. Aangezien men uitgaat van het principe "de gebruiker betaalt", betalen de autogebruikers belasting per kilometer in de vorm van brandstofaccijns.

Vooral op tabaksproducten zitten veel accijnzen. Officieel is dat om het roken tegen te gaan, maar anderzijds wordt accijnsverhoging gewoon meegenomen in de miljoenennota en is het doel dat de verhoging van 2008 ongeveer 200 miljoen euro oplevert.