Californische bruinvis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Californische bruinvis
IUCN-status: Kritiek[1] (2008)
Vaquita6 Olson NOAA.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Cetacea (Walvissen)
Onderorde: Odontoceti (Tandwalvissen)
Familie: Phocoenidae
Geslacht: Phocoena
Soort
Phocoena sinus
Norris & McFarland, 1958
Vergelijking grootte mens en Californische bruinvis
Vergelijking grootte mens en Californische bruinvis
Verspreidingsgebied Californische bruinvis
Verspreidingsgebied Californische bruinvis
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

De Californische bruinvis of vaquita (Phocoena sinus) is een soort bruinvis. Er zouden slechts 100 tot 300 exemplaren meer in leven zijn. De soort is dan ook sterk bedreigd.

De Californische bruinvissen leven alleen of in kleine groepen van hooguit 10 exemplaren. Ze worden naar verwacht hooguit zo'n 21 jaar. Hun dracht duurt 10 à 11 maanden.

Voorkomen en naamgeving[bewerken]

De Californische bruinvis komt alleen voor in ondiepe lagunes in en rond de delta van de Colorado in het noorden van de Golf van Californië. In gebieden dieper dan 30 meter waagt ze zich niet. Soms zijn ze zelfs te zien in gebieden zo ondiep dat hun rug boven het water uitsteekt. Ze leven er van tal van vissen en inktvissen.

De lokale bevolking noemt ze cochito's. De naam "vaquita" is Spaans voor "kleine koe".

Uiterlijk[bewerken]

Mannetjes van de Californische bruinvis worden ongeveer 1,4 meter lang, vrouwtjes 1,5 meter. Pasgeboren kalveren zijn circa 0,7 meter. Daardoor is dit de kleinste bruinvis en een van de kleinste walvisachtigen. De flippers en rugvin zijn groot ten opzichte van de rest van het lichaam; de rugvin is ook erg sikkelvormig. Vergeleken met andere bruinvissen heeft de vaquita een kleinere schedel en een kortere en bredere snuit. De soort is verder te herkennen aan de zwart omrande ogen en lippen. De rug is middelmatig tot donker grijs en verbleekt geleidelijk tot lichtgrijs of gebroken wit naar de buik toe. De Californische bruinvis wordt tot 50 kilogram zwaar.

De Californische bruinvis maakt een luid, scherp en puffend geluid dat wat lijkt op het geluid van de gewone bruinvis.

Mensen[bewerken]

Veel Californische bruinvissen zijn gestikt in haringnetten. Om de soort te beschermen, riep de Mexicaanse regering in 1993 het noordelijke deel van de Golf van Californië uit tot reservaat. Toch zouden jaarlijks nog tussen 39 en 84 exemplaren omkomen door visnetten. Zelfs zonder deze ongelukjes zouden er volgens natuurbeschermers nog steeds veel dieren omkomen, dan vooral door pesticiden en een teruglopende aanvoer van zoet water uit de Colorado door irrigatie. Door hun kleine aantal kan ook inteelt voor problemen zorgen.

Californische bruinvissen lijken menselijk contact sterk te mijden. Ze worden niet snel opgemerkt en vluchten geruisloos als een boot nadert. Toch is er een geval bekend waarbij ze mensen aanvallen met hun sterke schedel.

Anno 2010 werd het aantal dieren op 250 geschat, ruim 50% minder dan een decennium daarvoor.[2] In 2012 bedroeg hun aantal naar schatting 200, anno 2014 is dat verminderd tot 97 individuen, waarvan 25 geslachtsrijpe vrouwtjes zijn. Als grote oorzaak van de achteruitgang wordt de illegale vangst met netten op de vis Totoaba macdonaldi genoemd. De vaquita's raken verstikt in de netten.[3]

Bronnen
  1. (en) op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Endangered-porpoise numbers fall to just 250. Nature News (8 juni 2010) Geraadpleegd op 8 juni 2010
  3. Vaquita, the Mexican porpoise, nears extinction. Science (5 augustus 2014) Geraadpleegd op 5 augustus 2014

  • (nl) Carwardine, Mark; Hoyt Erich, Fordyce R. Ewan, Gill Peter, Walvissen, dolfijnen & bruinvissen - De complete gids voor zeezoogdieren, Könemann, Keulen, 2000, 288 ISBN 3-8290-6758-5.