Covariantiematrix
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Een covariantiematrix is in de kansrekening en statistiek een matrix met als elementen de paarsgewijze covarianties van een m-tal toevalsvariabelen of hun schattingen.
Inhoud |
Populatie [bewerken]
Betreft het de populatie, en worden de m toevalsvariabelen X1, ..., Xm voorgesteld door de vector X, dan is de covariantiematrix:
,
dus een m×m-matrix cov(X) met als rk-e element:
Steekproef [bewerken]
Gaat het om een steekproef van omvang n uit de populatie van de m toevalsvariabelen X1, ..., Xm, dan wordt als schatter van de bovengenoemde covariantiematrix cov(X) vaak de (steekproef)covariantiematrix C berekend, bepaald door de schattingen van de elementen van cov(X), dus:
waarin een stip als index aangeeft dat over de betrokken index gemiddeld is
Eigenschappen [bewerken]
- Een (reële) covariantiematrix is symmetrisch en positief semi-definiet.
- Op de hoofddiagonaal van de covariantiematrix staan de varianties van de afzonderlijke toevalsvariabelen.
- Voor een m×m-matrix A geldt:
. - Voor verschuiving over een vector b geldt:
. - Als X en Y ongecorreleerde vectoren van toevalsvariabelen zijn, geldt:
.
,

.
.
.