Dipool

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De veldlijnen van een dipool die zich op de binnenste bol bevindt

Een dipool (naar het Griekse di, twee) is een object met twee polen, twee uiteinden met tegengestelde polariteit. Dit in tegenstelling tot een monopool (monos, een). De term wordt voornamelijk gebruikt voor elektrische en magnetische dipolen. In feite is elke magneet een dipool, met een noord- en een zuidpool; magnetische monopolen bestaan niet.

Naast elektrische monopolen (geladen objecten), zijn er ook elektrische dipolen, objecten die weliswaar neutraal zijn wat de elektrische lading betreft, maar gepolariseerd doordat de zwaartepunten van de positieve en negatieve lading niet samenvallen. Het watermolecuul is daarvan een voorbeeld.

Antenne[bewerken]

De term 'dipool' wordt daarnaast gebruikt voor zogenaamde dipoolantennes (eigenlijk een halve dipool): een staafvormige antenne opgesteld met het ene eind in het brandpunt van de spiegel van bijvoorbeeld een radiotelescoop.

Zie ook[bewerken]