Dynamica

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de natuurkunde is de dynamica of krachtenleer een tak van de klassieke mechanica waarin men zich bezighoudt met de gevolgen van krachten voor de beweging van voorwerpen. Het laatstgenoemde onderscheidt de discipline van de statica.

In de economie heeft dynamica wezenlijk dezelfde betekenis als in de fysica. Toch is deze tak van de economie minder ontwikkeld dan de statische economie.

Subdisciplines[bewerken]

Geschiedenis[bewerken]

Historisch gezien ontwikkelden de beginselen van dynamica toen het mogelijk was een nauwkeurige meting van tijd te maken. De dynamica is een voortzetting van de werkzaamheden van met name Galileo Galilei en Isaac Newton. Galilei formuleerde in 1638 het traagheidsprincipe. In 1687 formuleerde Newton de grondbeginselen van het verband tussen kracht, massa en versnelling. De beroemde vergelijking \vec F = \frac{d\vec p}{dt} \, = m \cdot \vec {a} voor een constante massa m, waarin F de kracht, p de impuls, m de massa en a de versnelling is, ligt aan de basis van de dynamica (zie Wetten van Newton). Kort nadat deze wetten werden gepostuleerd, zijn belangrijke technieken voor hun toepassing ontwikkeld door Leonhard Euler, Jean le Rond d'Alembert, Joseph-Louis Lagrange en anderen.

Trivia[bewerken]

  • Vrijmaken is een bewerking die bij het systematisch oplossen van een dynamica-vraagstuk wordt uitgevoerd.
Bronnen, noten en/of referenties