Eduard van Gelre
| Eduard van Gelre | ||
| 1336-1371 | ||
| Hertog van Gelre | ||
| Periode | 1361–1371 | |
| Voorganger | Reinoud III | |
| Opvolger | Willem III van Gulik | |
| Vader | Reinald II van Gelre | |
| Moeder | Eleonora van Engeland | |
Eduard van Gelre (1336-1371) was de jongste zoon van hertog Reinald II van Gelre en Eleonora van Engeland. In 1352 kreeg hij Roermond en de heerlijkheid Kessel van zijn broer. Hij won de slag bij Tiel in 1361 tegen zijn broer, zette hem gevangen, en werd zelf hertog van Gelre. Gelderse en Gulikse troepen leverden op 22 augustus 1371 strijd tegen de Brabanders bij Baesweiler. De Brabanders verloren, hertog Wenceslaus van Brabant, werd gevangengenomen, maar Eduard werd bij de veldslag zelf dodelijk verwond, mogelijk vermoord door een pijl, door iemand uit zijn eigen gevolg afgeschoten (verdacht wordt Herman Leers van Hees).
Zijn broer Reinoud volgde hem nog op voor enkele maanden, maar nadien ging de troon over naar zijn neef Willem van Gulik.
Eduard was in 1371 gehuwd met Catharina van Beieren, een dochter van de Hollandse graaf Albrecht van Beieren. Na Eduards dood trouwde Catharina in 1379 met hertog Willem III van Gulik.
