Reinoud II van Gelre

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Reinoud II
ca 1295-1343
Reginald II.jpg
Graaf/hertog van Gelre
Periode 13261343
Voorganger Reinoud I
Opvolger Reinoud III
Vader Reinoud I van Gelre
Moeder Margaretha van Dampierre

Reinoud II (of Reinald II; ca 1295 – Arnhem 12 oktober 1343), bijgenaamd de Zwarte, was graaf van Gelre van 1326 tot 1339 en hertog van Gelre van 1339 tot 1343. Hij was de zoon van graaf Reinoud I en Margaretha van Dampierre (1272-1331), gravin van Vlaanderen.

Levensloop[bewerken]

Vanaf 1316 regeerde hij als regent over het graafschap Gelre, hij nam in 1318 zijn vader gevangen, dit omdat hij krankzinnig was geworden en bestuurde vervolgens als zoon van de graaf. Hij richtte zich op als wetgever en in 1321 vooral op gewoonterecht. In 1326 overleed zijn vader en Reinoud benoemde zichzelf tot graaf van Gelre en graaf van Zutphen als Reinoud II.

Hij begon een samenwerkingsverband met de Engelse koning en zwager Edward III van Engeland tegen Frankrijk. Hij waarschuwde de Engelsen in 1338 over een Franse vloot die het Zwin naderde[1]. Hij bleef één van Edwards trouwste bondgenoten onder de Duitse prinsen tijdens de eerste fase van de Honderdjarige Oorlog[2]

Op 19 maart 1339 werd Reinoud II tot Hertog van Gelre en graaf van Zutphen in de Rijksdag in Frankfurt tot de Rijksvorststand verheven en tevens met Oostfriesland beleend. Dit besluit kwam mede tot stand dankzij bemiddeling van Reinoud II tussen de Keizer Lodewijk de Beier, die getrouwd was met de gravin Margaretha van Holland, en Edward III van Engeland, broer van Reinouds vrouw Eleanora van Engeland. In 1342 richtte Reinoud II het klooster Monnikhuizen op.

Huwelijk en kinderen[bewerken]

Wapen van Reinald II zoals weergegeven in het Wapenboek Gelre

Hij huwde eerst Sophia Berthout van Mechelen uit het geslacht Berthout, dochter van Floris Berthout en Mechtild van der Mark, en kleindochter van Engelbert I van der Mark. Sophia schonk hem volgende kinderen:

In 1331[3] huwde hij Eleonora (1318-1355), dochter van Eduard II van Engeland. Ze hadden samen:

Reinoud voerde vier jaar lang een strijd om Bredevoort (1322-1326) die hij uiteindelijk won. In 1326 verleende Reinoud II stadsrechten aan Erkelens en in 1343 aan Venlo.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Michael Packe, Edward III (1985 edition), p 92.
  2. Jonathan Sumption, Trial by Battle: The Hundred Years War I (1990), p. 459.
  3. Nijhoff, Gedw. I, No. 252 in :De eerste Heeren van Verwolde, J.R. Baron van Keppel, MG XXXII, 1929.