Elektrische geleiding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Elektrische geleiding is het transport van elektrische lading, in het algemeen gedragen door ladingen. In metalen zijn deze ladingen de elektronen, in zoutoplossingen de gedissocieerde ionen. Bij metalen is deze eigenschap het gevolg van de losse binding van de buitenste elektronenschil zodat in de praktijk de metaal atomen ingebed zijn in een gemeenschappelijke elektronenwolk.

Het 'gemak' waarmee die geleiding gaat, heet elektrische geleidbaarheid en wordt uitgedrukt in siemens per meter. Het - meer gebruikelijke - omgekeerde van elektrische geleiding heet (elektrische) weerstand.

Metalen als aluminium, koper, zilver en goud geleiden elektrische stroom erg goed, ze worden dan ook gebruikt in geleiders (ev. in de ruimtevaart).

Zie ook[bewerken]