Emile Wijntuin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Emile Wijntuin in 1975

Emile Linus Alfred Wijntuin (district Coronie, 22 september 1924) is een Surinaams politicus.

Voor de Progressieve Surinaamse Volkspartij (PSV) was hij lange tijd lid van de Staten van Suriname en vanaf 1973 de voorzitter. Na de onafhankelijkheid in 1975 was hij lid en voorzitter van het Parlement van Suriname. Bovendien is hij voorzitter van deze partij geweest. Als voorzitter van het parlement kwam hij in de problemen toen hij na het overlijden van NPS'er Walther André Zalmijn de patstelling probeerde te doorbeken om Koorndijk toegelaten te krijgen tot het parlement.

Na de Sergeantencoup van 25 februari 1980 onder leiding van Desi Bouterse werd een half jaar later het parlement buiten werking gesteld en kwam het einde aan het voorzitterschap van Wijntuin.

Bij het herstel van de democratie met de verkiezingen van 1987 werd Jagernath Lachmon gekozen als de voorzitter van de opvolger van het Parlement van Suriname: De Nationale Assemblée.

Wijntuin heeft meerdere boeken geschreven, onder andere over Pater Weidmann (medeoprichter van de PSV) en Louis Doedel (een van de eerste Surinaamse vakbondsleiders).

Tegenwoordig is hij voorzitter van de Stichting Pater Weidmann en erevoorzitter van de PSV.

Bibliografie[bewerken]

  • Reflekties uit een politiek verleden (1994)
  • Suriname onafhankelijk : 25 november 1975 - 25 november 1995 (1995)
  • Weidmann, grondlegger van het algemeen kiesrecht in Suriname (1996)
  • Louis Doedel, martelaar voor het Surinaamse volk (1998)
Voorganger:
O.W. van Genderen
Voorzitter van de Staten van Suriname
1973-1975
Opvolger:
-
Voorganger:
--
Voorzitter van Parlement van Suriname/
De Nationale Assemblée
1975-1980
Opvolger:
Ulrich Aron