Emmanuel van der Linden d'Hooghvorst

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Emmanuel-Constant-Prime-Ghislain van der Linden, baron d'Hooghvorst (Brussel, 7 juni 1781 - 15 april 1866) was een politicus in het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden en in het koninkrijk België.

Inhoud

[bewerken] Familie

Van der Linden behoorde tot een familie die sinds 1544 tot de adel in de Zuidelijke Nederlanden behoorde. Hij was de zoon van baron Jean-Joseph van der Linden en Angélique de Gage. In 1816 kreeg Emmanuel adelserkenning met de overdraagbare baronstitel, onder het Verenigd koninkrijk der Nederlanden.

Hij trouwde met Caroline de Wal Masbourg (1789-1874) en ze hadden twee zoons en twee dochters.

[bewerken] Burgemeester

De van der Lindens waren tot het einde van het Ancienregime heren van de heerlijkheid Meise. Emmanuel werd in 1807 burgemeester van de gemeente Meise en bleef dit tot aan zijn dood.

Hij werd er zeer gewaardeerd, onder meer omdat hij de wegen op eigen kosten liet verharden en de heropbouw van het dorp mee financierde na de brand die er in 1826 was ontstaan.

Na 1830 werd hij ook burgemeester van Wolvertem.

Na hem was zijn zoon Leon van der Linden (1812-1891) burgemeester van Meise.

[bewerken] Politieke loopbaan

Onder het Verenigd koninkrijk was van der Linden d'Hooghvorst lid van de provinciale staten van Zuid-Brabant

Na de rellen in Brussel van 25 augustus 1830, meldde hij zich om de burgerwacht te leiden die de orde moest herstellen. Hij drong bij de zoon van de koning aan op politieke hervormingen om de gemoederen te bedaren. Hooghvorst veroordeelde ook de toestroom van "revolutionaire vrijwilligers", onder meer uit het Luikse. Hij probeerde gevechten tussen de burgerwacht en het rumoerige volk te voorkomen, evenals gevechten met het regeringsleger, dat niettemin op 23 september vanuit Vilvoorde de stad binnentrok en het algemeen verzet uitlokte.

Op 24 september kwam het Voorlopig Bewind tot stand, met onder andere d'Hooghvorst, Rogier en Jolly. Hooghvorst duidde Joseph Vanderlinden en José de Coppin aan als secretarissen. Hij bleef een voorstander van de prins van Oranje en werd om deze reden enigszins aan de kant geschoven. Hij werd slechts plaatsvervangend lid van het Nationaal Congres, dat hem nochtans op 31 december 1830 benoemde tot generaal voor het leven van de Belgische burgertroepen.

Hij was de oudere broer van Joseph van der Linden d'Hooghvorst (1782-1845) die gedurende een langere tijd een belangrijke politieke rol speelde, als lid van het Nationaal Congres en als senator.

[bewerken] Literatuur

  • Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire1993, Brussel, 1993

[bewerken] Referenties

Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen