Eotyrannus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eotyrannus
Status: Uitgestorven, als fossiel bekend
Model van Eotyrannus in het Poolse JuraPark te Solec Kujawski
Model van Eotyrannus in het Poolse JuraPark te Solec Kujawski
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Superorde: Dinosauria (Dinosauriërs)
Orde: Saurischia
Onderorde: Theropoda
Superfamilie: Tyrannosauroidea
Geslacht
Eotyrannus
Hutt et al., 2001
Typesoort
Eotyrannus lengi
Afbeeldingen Eotyrannus op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

Eotyrannus is een geslacht van middelgrote vleesetende theropode dinosauriërs dat tijdens het vroege Krijt, zo'n 120 miljoen jaar geleden, leefde in het gebied van het huidige Engeland. De typesoort is Eotyrannus lengi.

In 1995 vond de lokale verzamelaar Gavin Leng op de zuidwestkust van het Britse eiland Wight, aan de voet van de klippen van Brighstone Bay tussen Atherfield Point en Hanover Point, een klauw. In 1997 liet hij de vondst zien aan Stephen Hutt die daarop hoger op de rotswand een skelet van een theropode ontdekte, gevat in een concretie van sideriet. De botten van de roofsauriër waren gemengd met die van een plantenetende euornithopode, wellicht een soort verwant aan Valdosaurus. Het bleek dat verschillende delen van het skelet al eerder afgebrokkeld moeten zijn geweest en op het strand gevallen. Hoewel de precieze locatie geheim gehouden werd om te voorkomen dat fossielenjagers delen zouden buitmaken, werd een beroep gedaan op het grote publiek om gevonden stukken in te leveren.

De soort is in 2001 beschreven door Stephen Hutt, Darren Naish, David Martill, Michael Barker en Penny Newbery. De geslachtsnaam, afgeleid van het Klassiek Griekse eoos, "dageraad" en tyrannos, "tyran", verwijst naar de basale positie van de soort in de stamboom van zijn ruimere verwanten. De soortaanduiding eert Gavin Leng.

Het fossiel, holotype MIWG1997.550, is gevonden in een laag van de Wessexformatie daterend uit het Barremien. Het bestaat uit een gedeeltelijke schedel, wervels en delen van de ledematen van een onvolgroeid dier.

Eotyrannus was een middelgrote roofsauriër met een lengte van ongeveer 4,5 meter.

Eotyrannus is vermoedelijk een van de eerste Tyrannosauroidea en dus relatief nauw verwant aan de voorouder van Tyrannosaurus. Dit kon men bepalen aan de hand van zijn neusbeen. Bij de meeste vleesetende dinosauriërs bestaat dit uit twee samengegroeide delen, maar bij de tyrannosauroïden is het één enkel bot, zo ook bij Eotyrannus. In tegenstelling tot zijn latere verwanten, die zeer korte armpjes met twee vingers hadden, had Eotyrannus lange, sterke armen met drie krachtige vingers. Deze werden duidelijk bij de jacht gebruikt. Al met al is Eotyrannus een belangrijke schakel in de evolutie van de tyrannosauroïden, die de overgang laat zien tussen snellere, kleinere theropoden en de zwaardere soorten die vooral hun sterke kaken gebruiken bij de jacht. Eotyrannus vertrouwde vermoedelijk nog veel op zijn snelheid, maar zijn zware schedel speelde een vrij belangrijke rol die in de loop der miljoenen jaren bij de tyrannosauroïden steeds belangrijker is geworden.

Literatuur

  • Hutt, S., Naish, D., Martill, D.M., Barker, M.J. & Newbery, P., 2001. A preliminary account of a new tyrannosauroid theropod from the Wessex Formation (Cretaceous) of southern England. Cretaceous Research 22: 227-242.