Exclusion Bill

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Exclusion Bill was een wetsvoorstel van het Engelse parlement uit 1679. Het moest voorkomen dat de katholieke en pro-Franse Jacobus (1633-1701), koning van Engeland zou worden.

Voorgeschiedenis[bewerken]

In 1660 werd in Engeland de Stuart-dynastie hersteld toen Karel II (1630-1685), zoon van de in 1649 in Whitehall onthoofde Karel I de macht in handen nam. Nadat eind jaren zeventig duidelijk werd dat Karel geen wettelijke nakomelingen zou voortbrengen, was het gevolg dat zijn broer Jacobus, hertog van York, zijn opvolger zou worden.

Jacobus was echter getrouwd met de Franse Henriëtta Maria van Frankrijk en was onder haar invloed een overtuigd katholiek geworden.

Het Whig parlement[bewerken]

Er waren in de 17de eeuw in Engeland twee politieke stromingen: de Whigs en de Tories. In het parlement dat in 1679 gevormd was zaten was zaten voornamelijk Whigs. De Wighs waren voor een constitutionele monarchie en meest protestant. Geen aanhangers van Jacobus.

De Exclusion Bill[bewerken]

Toen duidelijk werd dat Jacobus Karel II zou opvolgen, kon het Whig-parlement dat niet accepteren. Jacobus was katholiek, pro-Frankrijk, en autocratisch; allemaal zaken waar de Whigs tegen waren. Daarom werd in 1679 de Exclusion Bill in het parlement ingediend. Ze moest voorkomen dat Jacobus koning werd. Om het aannemen van de wet te verhinderen zag koning Karel II zich gedwongen het parlement te ontbinden.

Nu de Exclusion Bill niet was goedgekeurd omdat het parlement ontbonden was kon Jacobus in 1685 toch koning worden. Zijn regeerperiode zou echter maar van korte duur zijn. Het autocratische, pro-Frankrijk en pro-katholieke beleid zorgde voor grote interne conflicten die in 1688 tot de Glorious Revolution zouden leiden.