Fernandel
| Fernandel | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Volledige naam | Fernand Joseph Désiré Constandin | |||
| Geboren | 8 mei 1903 | |||
| Overleden | 26 februari 1971 | |||
| Land | Frankrijk | |||
| Werk | ||||
| Beroep(en) | acteur | |||
| Officiële website | ||||
| (en) IMDb-profiel | ||||
|
||||
Fernandel – pseudoniem van Fernand Joseph Désiré Contandin – (Marseille, 8 mei 1903 – Parijs, 26 februari 1971) was een Frans acteur, komiek en zanger. Hij is het meest bekend door zijn rol van pastoor in de reeks van "Don Camillo"-films en als de koeienhoeder in "La vache et le prisonnier".
Inhoud |
Biografie [bewerken]
Fernandel begon als zanger en komiek in cafés en het vaudeville-theater. In 1925 trouwde hij met Henriette Manse. Zijn acteursnaam ontleende hij aan zijn schoonmoeder, die vaak naar hem verwees als "Le Fernand d'elle".
In 1930 maakte hij zijn filmdebuut in "Le blanc et le noir" van Robert Florey. Hij ontpopte zich snel tot de belangrijkste Franse filmkomiek, met als handelsmerk zijn grote tanden die hij met een brede glimlach ontblootte en zijn Provençaalse accent. Hij zou de volgende veertig jaar in tientallen, vooral Franse komedies de hoofdrol spelen. Daarnaast bleef hij ook optreden als zanger in muzikale komedies, die meestal ook verfilmd werden. Fernandel regisseerde zelf ook enkele van zijn films.
Filmografie [bewerken]
- "Le voyage du père" van Denys de la Patellière uit 1966
- "Ali Baba et les quarante voleurs" (Ali Baba en de veertig rovers) van Jacques Becker uit 1954
- "La vache et le prisonnier" (De koe en de krijgsgevangene) van Henri Verneuil uit 1959
- de reeks "Don Camillo"-films, Italiaans-Franse co-producties gebaseerd op de boeken van Giovannino Guareschi. Fernandel speelde hierin de rol van Don Camillo, pastoor in een klein Italiaans stadje die voortdurend overhoopt ligt met Peppone, de communistische burgemeester van het stadje, gespeeld door Gino Cervi:
- "Le Petit monde de Don Camillo" (1951) van Julien Duvivier
- "Le retour de Don Camillo" (1953) van Julien Duvivier
- "La grande bagarre de Don Camillo" (1955) van Carmine Gallone
- "Don Camillo Monseigneur" (1961) van Carmine Gallone
- "Don Camillo en Russie" (1965) van Luigi Comencini
Hij kreeg ook enkele rollen in Hollywood-films, waaronder "Around the World in Eighty Days" (1956) van Michael Anderson met David Niven en Shirley MacLaine en "Paris Holiday" (1958) van Gerd Oswald met Bob Hope en Anita Ekberg.
In 1970 begon Fernandel aan de opnamen van een zesde Don Camillo-film, "Don Camillo et les contestastaires" onder regie van Christian-Jaque. Na enkele weken moest hij echter stoppen wegens gezondheidsredenen. Kort daarna zou hij aan kanker overlijden. De film werd nadien met andere acteurs (o.a. Gastone Moschin als Don Camillo) en een andere regisseur (Mario Camerini) afgemaakt.
Trivia [bewerken]
- In 1970 maakte Jan Van Rompaey voor het BRT-televisieprogramma "Echo" een legendarisch geworden interview met Fernandel, toen die een bezoek bracht aan België. Toen Van Rompaey hem vroeg of hij zich "thuis voelde bij ons" ("Est-ce que vous vous sentez chez vous, chez nous?"), pikte Fernandel hier onmiddellijk op in en bouwde ter plaatse, samen met Van Rompaey, een geïmproviseerde sketch rond de verwarring tussen "chez nous", "chez vous", "chez moi" en "chez toi"[1].
- In de stripreeks Nero (strip) door Marc Sleen wordt Nero in het album "Het Ei van Oktober" (1956) in strook 92 geconfronteerd met een breed glimlachend paard. Terwijl hij verwonderd naar diens gebit staart stamelt hij: "Och god, Fernandel".
- Fernandel had een cameo in het De Kiekeboes-stripalbum "Met de Franse slag".
- Er is ook een planetoïde naar Fernandel genoemd (nummer 9346).