Folkpartiet liberalerna

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Folkpartiet
Afbeelding gewenst
Functiehouders
Partijleider Jan Björklund
Mandaten
Zetels
Algemene gegevens
Opgericht 23 februari 1902
Actief in Zweden
Hoofdkantoor Stora Nygatan 2A, Gamla stan, Stockholm
Ideologie sociaalliberalisme, liberalisme
Kleuren blauw, oranje
Jongerenorganisatie Liberala ungdomsförbundet
Internationale organisatie Liberal International
Europese fractie ELDR
Website www.folkpartiet.se
Portaal  Portaalicoon   Politiek

De Folkpartiet liberalerna (FP) (Nederlands: Liberale Volkspartij), meestal kortweg Folkpartiet genoemd, is een sociaal-liberale Zweedse politieke partij met 28 zetels in de Riksdag. De partij maakt deel uit van de Allians för Sverige, het blok van niet-socialistische partijen dat sinds 2006 Zweden regeert. Partijvoorzitter sinds 2007 is Jan Björklund.

De partij werft vooral stemmen onder de middenklasse.

Geschiedenis[bewerken]

Het liberalisme in Zweden gaat terug tot het begin van 19de eeuw. In 1809 ontstaat in Zweden een eerste liberale partij, die mogelijk zelfs de eerste is geweest om de term ‘liberaal’ te gebruiken in haar naam.

Hans Blix is internationaal misschien wel de bekendste politicus van de Folkpartiet. Hij was het hoofd van de VN-commissie die in de vroege jaren 2000 op zoek moest naar massavernietigingswapens in Irak.

In 1902 ontstaat de Frisinnade Landsförenigingen, een partijnaam die je vrij zou kunnen vertalen als Nationale Ruimdenkende Vereniging. Deze eerste echte liberale partij richt zich vooral op de zogenaamde leden van de ‘vrije kerken’ in Zweden. In de vroege jaren 1920 ontstaat onenigheid over het al dan niet opleggen van een alcohol verbod. De Sveriges Liberala Parti splitst af, maar gaat in 1934 opnieuw samen met de vroegere partij onder de naam Folkpartiet.

Net zoals de meeste Zweedse partijen vormt de partij tijdens de oorlogsjaren mee de regering. Pas in 1976 kunnen de liberalen toetreden tot het eerste niet-socialistische kabinet (met uitzondering van de ‘grote coalitie’ tijdens de oorlog) in bijna 45 jaar. Twee jaar later vormen de liberalen voor korte tijd een minderheidsregering onder Ola Ullsten en met Hans Blix als buitenlandminister. Een jaar later komt er opnieuw een driepartijencoalitie. Het daaropvolgende jaar, 1980, blijft alleen de Centerpartiet samen met de liberalen in de regering.

In 1990 wordt het bijvoegsel ‘liberalerna’ toegevoegd aan de naam: de partij heet nu officieel Folkpartiet liberalerna. Tussen 1991 en 1994 zijn de liberalen opgenomen in de regering van Carl Bildt (M). In 2006 gaat de partij deel uitmaken van de Alliansen die de verkiezingen wint en daarna de regering uitmaakt. De verkiezingen in 2010 leveren een licht verlies van 0,4% en 4 parlementszetels.[1]

Ideologie[bewerken]

Partijleider Jan Björklund

De officiële partijideologie van de Folkpartiet is sociaalliberalisme. In het begin van de twintigste eeuw strijden de liberalen aan de zijde van de sociaaldemocraten voor het stemrecht. Vanaf de jaren 1930 komt de partij echter in de oppositie terecht en sindsdien verzet men zich steeds meer tegen het beleid van nationalisering dat de sociaaldemocraten voeren. Sinds de jaren 1990 verkiest de partij zelfs eerder samenwerking met rechtse partijen (zie: Allians för Sverige). De partij is dus duidelijk doorheen haar geschiedenis ietwat naar rechts opgeschoven. De recente – volgens sommige populistische – standpunten die de partij heeft ingenomen hebben haar geen windeieren gelegd, maar hebben wel geleid tot interne discussies.

Ontwikkelingssamenwerking en vrouwengelijkheid zijn steeds belangrijke thema’s geweest voor de liberalen, ook vandaag nog. Het buitenlandbeleid van de liberalen is ook een belangrijk onderdeel van hun visie. De partij is doorheen de twintigste eeuw gekant tegen nationaalsocialisme en communisme. Ten tijde van de Koude Oorlog steunt ze dan ook het kamp van de Verenigde Staten. Na afloop van de oost-west spanningen pleiten de liberalen uitdrukkelijk voor het Zweeds lidmaatschap van de NAVO (in de Koude Oorlog blijft Zweden officieel neutraal). De Folkpartiet stelt zich ook pro-Europees op en is voor een Zweedse toetreding tot de eurozone.

Vertegenwoordiging[bewerken]

Bij de laatste verkiezingen voor de Riksdag, het Zweedse parlement, behaalde de liberalen 28 zetels. Dit was een verlies van 20 zetels ten opzichte van de vorige verkiezingsuitslag. Oorzaak van het grote verlies was deels te vinden in een schandaal in verband met computerinbraak dat kort voor de verkiezingen aan de oppervlakte kwam.

Tijdens de Europese verkiezingen van 2004 worden twee kandidaten van de Liberale Volkspartij gekozen voor het Europees Parlement.

Verkiezingsuitslagen sinds 1934.
Jaar Zetels
1979 38
1982 21
1985 51
1988 44
1991 33
1994 26
1998 17
2002 48
2006 28
2010 24

Partijleiders[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties