Fort de Bilt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Polygoonjournaal uit 1948 over de herdenkingsplechtigheid op Nationale Dodenherdenking op Fort de Bilt

Fort de Bilt, ook wel Fort op de Biltstraat genoemd is een van de verdedigingswerken van de Nieuwe Hollandse Waterlinie in de gemeente Utrecht. Het fort is gebouwd in de jaren 1816 - 1819 en diende voor het afsluiten van het acces van de Biltse straatweg, de weg tussen Utrecht en De Bilt.

Het fort op de Bildtstraat dient: 1e om den Bildtsche straatweg als acces te verdedigen; 2e om het werk op den Hoofddijk krachtig te flankeren; 3e om bij een aanval op het fort op den Voordorpschen dijk de linkerflank van deze aanvaller te bestoken, en: 4e om de inundatie, of-wanneer deze nog niet gesteld mocht zijn, het terrein tusschen en deels vóór de forten Blauwkapel en Vossegat te bestrijken en de gedekte gemeenschapswegen naar deze beide forten te flankeren. Omtrent het laatstvermelde moet intusschen worden opgemerkt dat het bestrijken van terrein en het flankeren van gedekte gemeenschapswegen alleen in zoo verre kan geschieden, dat de eigen troepen er geen gevaar door lopen.

De bewapening volgens het Genieregister. De bewapening bestaat uit: 2 getr st kanons van 15 cM. Zw. 4 getr kanons van 16 cM. Lt, en 5 getr kanons van 12 cM. l, welke 11 vuurmonden door 6 getr st kanons van 15 cM. lt en 4 getr st kanons van 12 cM. lt zullen worden vervangen; 6 getr kanons van 12 cM. St K, die door kanons van 12 cM. K st zullen worden vervangen; 2 mortieren van 29 cM. En 4 Coehoornmortieren

Beplantingen. Op en om het fort staan 1007 bomen, op de berm een doornenhaag ontwikkeld lang 1160 M. en langs gedeelten de watertaluds randen wilgen en elzen- hakhout te zamen lang 1300 M.

In de jaren 1848 - 1852 en 1875 - 1879 werd het fort gemoderniseerd. In de jaren '30 van de 20e eeuw zijn betonnen mitrailleurkazematten op het fort aangelegd.

De weg tussen Utrecht en De Bilt liep sinds de bouw van het fort om het verdedigingswerk heen. Naarmate met de jaren het verkeer toenam werd dit smalle weggetje dat zich om het fort heen kronkelde een steeds groter obstakel voor het verkeer. In 1929 werd de Biltse straatweg uiteindelijk dwars door het fort heen getrokken, waardoor het fort in twee helften werd gesplitst.

Mobilisatie 1939 Tijdens de mobilisatie is door een aantal soldaten een Wilhelmina boom geplant. Deze boom is officieel gedoopt. Niet met Champagne, die was even niet verkrijgbaar. In plaats daarvan met chocolademelk uit de kantine.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Fort de Bilt door de bezetter in gebruik als executieplaats. In die periode zijn hier 140 verzetsstrijders gefusilleerd. Direct na de Tweede Wereldoorlog was het fort enige jaren een gevangenkamp voor NSB'ers en collaborateurs. Tegenwoordig is op de noordelijke helft van het fort door de Stichting Vredeseducatie een educatief herinneringscentrum ingericht met een op jongeren gerichte interactieve tentoonstelling over tolerantie, oorlog en vrede en het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. De zuidelijke helft is nog in gebruik door de Koninklijke Marechaussee.

In de buurt van het fort zijn nog enige houten Kringenwetwoningen te vinden.

Externe link[bewerken]