Genten (vogels)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Genten
Sula dactylatra (Maskergent)
Sula dactylatra (Maskergent)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Suliformes
Familie
Sulidae
Reichenbach, 1849
Afbeeldingen Genten op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Genten op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

Genten (Sulidae), ook wel rotspelikanen genoemd, zijn een familie van 70-85 cm grote stootduikende zeevogels uit de orde van de Suliformes.[1] De familie telt 10 nog bestaande soorten.

Kenmerken[bewerken]

Genten hebben een torpedovormig lichaam met een dicht verenkleed. De lange, forse snavel heeft gekartelde zijranden. Met de lange, puntige vleugels hebben genten een grote spanwijdte van 140 cm, zoals bij de roodpootgent (Sula sula) en de bruine gent (Sula leucogaster), tot 175 cm bij de soorten van het geslacht Morus (jan-van-genten). Genten hebben korte poten en zwemvliezen tussen alle vier de tenen.

Leefwijze[bewerken]

Voedsel, vooral vis, wordt op zee gezocht. Vissen worden stootduikend vanuit de lucht gevangen. De bruine gent (Sula leucogaster) voedt zich ook met pijlinktvissen.

Voortplanting[bewerken]

Het bultvormige nest is samengesteld uit allerlei planten, verstevigd met uitwerpselen, en wordt door de meeste soorten op de rotsen of op begroeide hellingen gebouwd. Alleen de roodpootgent (Sula sula) bouwt zijn nest niet op de grond, maar in een boom. Het legsel bestaat uit een enkel ei, dat door beide ouders zes weken lang wordt bebroed.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Genten zijn vooral in tropische streken te vinden, maar ook in Groot-Brittannië komen ze voor. De bruine gent (Sula leucogaster) leeft vooral op eilanden voor de kust, en op eilanden met een droog klimaat nestelen vaak grote groepen maskergenten (Sula dactylatra).

Taxonomie[bewerken]

De volgende geslachten zijn bij de familie ingedeeld:[1]

Cladogram[bewerken]

 Sulidae (genten)  

 Morus  

Morus bassanus (jan-van-gent)




Morus capensis (Kaapse jan-van-gent)



Morus serrator (Pacifische jan-van-gent)




 Papasula  

Papasula abbotti (Abbotts gent)



 Sula  

Sula sula (roodpootgent)




Sula leucogaster (bruine gent)





Sula dactylatra (maskergent)



Sula granti (Nazcagent)





Sula variegata (humboldtgent)



Sula nebouxii (blauwvoetgent)







Naar Friesen, V.L. (2002)[2]

Bronnen, noten en/of referenties
  • BirdLife International 2006. Sula tasmani. In: IUCN 2006. 2006 IUCN Red List of Threatened Species. <www.iucnredlist.org>. Downloaded on 11 May 2006.
  1. a b Gill, F. & D. Donsker (Eds). (2013). IOC World Bird List (v 3.5).
  2. (en) Friesen, V.L. et al, 2002. Molecular Support for Species Status of the Nazca Booby (Sula granti) The Auk 119(3):820–826 full text