Giuseppe Arcimboldo
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Giuseppe Arcimboldo (Milaan, ca. 1527 - 11 juli 1593) is een Italiaanse kunstschilder uit de Renaissance die vooral bekend werd met portretten die samengesteld zijn uit een groot aantal afbeeldingen van andere voorwerpen.
Inhoud |
[bewerk] Biografie
Arcimboldo werkte aanvankelijk net als zijn vader als schilder aan de kathedraal van Milaan, tot hij in 1562 aan het hof in Praag ontboden werd door de Habsburgse keizer Ferdinand I. Ook diens opvolgers Maximiliaan II en Rudolf II waren zeer gecharmeerd door Arcimboldo’s talenten.
Hij bleef tot kort voor zijn dood aan het hof werkzaam als schilder, maar ook als architect, ontwerper van bizarre kostuums en decors en als organisator van grote festiviteiten en toernooien. Zijn werk werd in ambachtelijk en kunstzinnig opzicht zeer gewaardeerd, en het excentrieke, soms komische aspect vormde wellicht een welkome afleiding van de harde politieke realiteit van alledag.
[bewerk] Werken
Arcimboldo heeft zijn hedendaagse bekendheid te danken aan de artistieke uitvinding van het compositieportret. Al direct na aankomst op het Habsburgse hof schilderde hij er de eerste versie van De Vier Seizoenen: portretten, samengesteld uit bloemen, vruchten, takken en bladeren. Zo beeldde hij niet alleen de seizoenen uit, maar ook de elementen water en vuur.
- Zomer, 1563 [1]
[bewerk] Schilderstijl
Arcimboldo behoort tot een richting in de Renaissance die maniërisme wordt genoemd.
[bewerk] Musea
De werken van Arcimboldo zijn in diverse musea, onder andere in:
[bewerk] Externe links
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Giuseppe Arcimboldo op Wikimedia Commons.
|
