Giuseppe Renato Imperiali

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Giuseppe Renato kardinaal Imperiali
Cardinale Imperiale.jpg
Kardinaal van de rooms-katholieke Kerk
Wapen van een kardinaal
Rang kardinaal-diaken
Titeldiakonie San Giorgio in Velabro
Creatie
Gecreëerd door paus Alexander VIII
Consistorie 13 februari 1690
Portaal  Portaalicoon   Christendom

Giuseppe Renato Imperiali (Oria, 29 april 1651 - Rome, 15 januari 1737) was een Italiaans geestelijke en kardinaal van de Rooms-katholieke Kerk. Hij was een neef van kardinaal Lorenzo Imperiali en een oom van de kardinalen Giuseppe Spinelli en Cosimo Imperiali.

Hij trad in 1670 in dienst bij de Romeinse Curie, waar hij onder de pausen Clemens X en paus Innocentius XI diende als klerk, administrator en later thesaurier van de Apostolische Kamer. In 1686 werd hij commandant van de pauselijke vloot en beheerder van de Vaticaanse fortificaties.

Paus Alexander VIII verhief hem in 1690 tot kardinaal-diaken. De San Giorgio in Velabro werd zijn titeldiakonie. Hij nam deel aan het conclaaf van 1691 dat leidde tot de verkiezing van paus Innocentius XII en dat van 1700 waarbij paus Clemens XI werd gekozen. Hierna was hij prefect van verschillende Romeinse congregaties. Hij zou nog drie conclaven bijwonen: in 1721 werd paus Innocentius XIII gekozen, in 1724 paus Benedictus XIII en in 1730 paus Clemens XII. Tijdens dit laatste conclaaf gold hij zelf als papabile, maar zijn kandidatuur stuitte op het ius exclusivae dat door de Spaanse koning Filips V werd ingezet. Hij was vanaf 1726 kardinaal-priester, met vanaf 1727 de San Lorenzo in Lucina als titelkerk.

Hij stierf in Rome na een kort ziekbed, en werd bijgezet in de Basiliek van Sant'Agostino.

Bronnen, noten en/of referenties

Externe link