Graafschap Angoulême

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het graafschap Angoulême, zo genoemd naar de stad Angoulême, ook wel Angoumois geheten, dateert van de 9e eeuw. De belangrijkste graaf uit die tijd was Willem Taillefer. Zijn afstammelingen hielden de titel tot het einde van de 12e eeuw. Richard Leeuwenhart maakt daar een eind aan, bij zijn dood gaat Angoulême over naar zijn opvolger, Koning Jan zonder Land, die ook trouwde met Isabella, dochter van graaf Adhémar. Na haar huwelijk vervolgens in 1220 met Hugo X van Lusignan gaat het graafschap over naar de familie Lusignan, graaf van Marche. Bij de dood van Hugo XIII van Lusignan in 1307 waren er geen erfgenamen en vervielen de bezittingen aan de kroon.

Onder de opvolgers van Karel de Grote was de graaf van Angoulême onafhankelijk, en niet onder de Franse kroon gebracht tot 1307. Onder het Verdrag van Brétigny (1360) werd de Angoumois opvergedragen als Engels gebied aan Eduard III. Vanaf 1371 viel Angoulême onder de hertogen van Berry. In 1394 kwam het graafschap toe aan het huis van Orléans. Toen Frans I, voormalig graaf van Angoulême, in 1515 koning werd, verhief hij het graafschap tot hertogdom voor zijn moeder, Louise van Savoye. Het hertogdom wisselde vervolgens nog regelmatig van heerser, de laatste hertog was Lodewijk Anton van Bourbon, de oudste zoon van Karel X die in 1844 overleed.

Graven van Angoulême[bewerken]

Karolingers[bewerken]

Huis Taillefer[bewerken]

Huis Lusignan[bewerken]

Graven in apanage[bewerken]

Hertogen van Angoulême[bewerken]

Zie ook[bewerken]