Hangende tuinen van Babylon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een 19e-eeuwse interpretatie van de hangende tuinen van Babylon (abusievelijk toegeschreven aan de Nederlandse schilder Maarten van Heemskerck). Op de achtergrond is de Toren van Babel te zien.

De hangende tuinen van Babylon waren volgens de overlevering een serie terrassen, omringd door muren met torens, in wat vandaag de dag Bagdad in Irak is. Op die muren waren bomen, struiken en bloemen geplant. De tuinen 'hingen' als het ware boven de oevers van de rivier de Eufraat. Bijzonder was de irrigatiemethode: onderaardse kanalen zorgden voor de aanvoer van water. De tuinen werden in de oudheid als een van de zeven klassieke wereldwonderen aangeduid.

De mythische hangende tuinen werden volgens beschrijvingen in de 6e eeuw v.Chr. gebouwd in opdracht van de Babylonische koning Nebukadnezar. De werken duurden van 606 tot 562 v.Chr. Naar verluidt liet Nebukadnezar de tuinen aanleggen om zijn terneergeslagen kersverse echtgenote, Amytes, op te vrolijken. Amytes was afkomstig uit bergachtige streken en was gewend veel groen om zich heen te hebben. De tuinen moesten haar helpen wennen aan het leven in het grote Babylon. Ook wordt de halflegendarische koningin Semiramis als bouwster genoemd.

De weelderige tuinen werden uitgebreid beschreven door Griekse historici zoals Strabo en Diodorus Siculus. Buiten deze beschrijvingen zijn er weinig concrete bewijzen voor het daadwerkelijke bestaan van de tuinen bewaard gebleven. Assyrische vorsten als Assurbanipal hadden inderdaad hangende tuinen laten aanleggen en zij verzamelden planten en bomen. Volgens de legende zorgde Semiramis, de dochter van de godin Derketo en de echtgenote van een Assyrische vorst, voor de hangende tuinen in Assur. Hun faam zou op Babylon zijn overgeprojecteerd.

Er zijn geen Babylonische bronnen bekend die over de tuinen berichten. Wel zijn er wat indirecte aanwijzingen gevonden bij opgravingen van het paleis in Babylon, maar deze sluiten niet aan bij de soms zeer uitbundige beschrijvingen van de pracht en praal van de tuinen. Het is mogelijk dat in de loop der tijd de tuinen verward zijn met die van Ninive. Babylonische bronnen in de vorm van kleitabletten beschrijven namelijk wel tuinen in Ninive, inclusief een op een schroef van Archimedes gelijkend proces om water op de gewenste hoogte te krijgen.