Hashima (eiland)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hashima
Eiland van Japan
Hashima (eiland)
Hashima (eiland)
Nagasaki Hashima location map.png
Locatie
Land Japan
Coördinaten 32° 37' NB, 129° 44' OL
Algemeen
Oppervlakte 1 km²
Inwoners onbewoond
Portaal  Portaalicoon   Japan

Hashima (Japans: 端島; Nederlands: grenseiland), ook wel Gunkanjima (Japans: 軍艦島 ; Nederlands: slagschipeiland) is een van de 505 onbewoonde eilanden in de prefectuur Nagasaki, het eiland ligt zo’n 15 kilometer van de stad Nagasaki. Het eiland is tegenwoordig onbewoond, maar is tot 1974 bewoond geweest.

Het eiland werd in 1890 gekocht door Mitsubishi om aldaar steenkool uit zee te winnen. Rondom het eiland werd een stenen muur opgericht om het eiland tegen tyfoons en de zee te beschermen. Er verrees een stad op het eiland om de werknemers te huisvesten. Het eiland was in die tijd een van de dichtstbevolkte streken op aarde (83.500 per km²) . In de jaren zeventig van de 20e eeuw nam het belang van kolenwinning door oliewinning elders dermate af dat Mitsubishi de mijnen sloot en iedereen van het eiland afhaalde. Het verval door onder meer erosie zette in 1974 in toen iedereen het eiland verliet. Sindsdien is het een spookeiland, te vergelijken met de spookstadjes in de Verenigde Staten.

Zijn bijnaam slagschipeiland dankt het aan de, op een slagschip lijkende, vorm en skyline die het eiland heeft.

Gedurende zijn bestaan heeft het eiland gediend als locatie voor de films Midori Naki Shima (The Greenless Island uit 1949), Battle Royale II: Requiem (2003) en de James Bondfilm Skyfall (2012). Het eiland leeft voort als het hoogste niveau in het videospel Killer7.

De Japanse singer-songwriter Okazaki Ritsuko is er geboren en audioartiest Mika Bjorklund heeft een project opgedragen aan het eiland. In 2007 maakte het onderdeel uit van de audiotrilogie The Speed of Dark.

Bronnen[bewerken]

  • Brian Burke-Gaffney, "Hashima: The Ghost Island". In Crossroads: A Journal of Nagasaki History and Culture, No.4, Summer 1996, pp. 33–52. ISSN:0919-6102 Link naar hier voor de tekst.
  • Uitgave The Speed of Dark

Externe links[bewerken]