Haven van Brussel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kustvaarder Baltica Hav in de haven van Brussel
Haven van Brussel
Zeeschip Ritske in de haven van Brussel

De Haven van Brussel is een binnenhaven, die toegankelijk is voor schepen tot 4500 ton en duwvaartkonvooien tot 9000 ton. Via het Zeekanaal Brussel-Schelde kunnen zelfs zeeschepen (fluviomaritieme en kustvaarders) de voorhaven bereiken, en via het Kanaal Charleroi-Brussel wordt de doorvoer naar het Waals Gewest verzekerd.

Vandaag[bewerken]

Op de beperkte oppervlakte (64 ha) zijn ongeveer 300 bedrijven actief, die goed zijn voor zo’n 12.000 banen.

In de haven worden meer dan 20 miljoen ton goederen verhandeld, waarvan het merendeel via spoorweg en wegtransport. Via de waterweg transiteren er 7,7 miljoen ton (cijfers 2004) . Van de watergebonden trafiek heeft 52% Nederland als oorsprong of bestemming. België komt op de tweede plaats met 28% en Duitsland op drie met 13%. Het transport betreft vooral bouwmaterialen (49%), brandstoffen (30%) en voedings- en landbouwproducten (14%).

De Haven van Brussel werd op 1 juni 1993 opgericht, ten gevolge van de opsplitsing van de N.V. Zeekanaal in een Vlaamse en een Brusselse instelling, vijf jaar nadat in België de bevoegdheid over de havens aan de Gewesten werd overgedragen. De nieuwe autonomie in 1993 zorgde meteen voor een nieuwe dynamiek en groei in de resultaten. In de twintig jaar daarvoor was de trafiek van 14,4 miljoen ton in 1974 tot minder dan een derde gezakt. Sinds 1993 is de trafiek opnieuw met 60% toegenomen.

De belangrijkste aandeelhouders zijn het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (56%) en de stad Brussel (35%). Samen met de Brusselse investeringsmaatschappij Brinfin (3,9%) en enkele andere Brusselse gemeenten (5,1%) duiden zij de leden van de raad van bestuur aan. De eerste directeur-generaal was Steven Vanackere (01.06.1993-30.04.2000). Thans is Charles Huygens (01.05.2000- ) de directeur-generaal. De huidige voogdijminister is Rudi Vervoort, Minister-President van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering.

Geschiedenis[bewerken]

Sint Katherinadok in de 19e eeuw

De huidige haven van Brussel die zich ten noorden van het eigenlijke stadscentrum bevindt, vindt zijn oorsprong in de constructie van het Kanaal van Willebroek, dat in 1561 geopend werd voor de scheepvaart. In de loop der jaren werden binnen de stadsmuren, verschillende dokken uitgegraven die pas vanaf het eind van de 19e eeuw gedempt werden omdat ze niet langer voldeden en het havenbedrijf zich buiten de "vijfhoek" begon te ontwikkelen. De straatnamen langsheen de voormalige dokken verwijzen echter ook nu nog naar de toenmalige activiteiten, zodat de locatie ook vandaag de dag nog herkenbaar blijft. Er waren in totaal zes dokken, drie dokken die van bij de Oeverpoort (Porte de Rivage) waar het kanaal de stadsmuren binnenkwam in lengterichting op elkaar volgden waarop telkens een dok in dwarsrichting aansloot.

  • Groot Dok en Werfdok (Grand Bassin & Bassin du Chantier)
  • Schuitendok en Stapelhuisdok (Bassin des Barques & Bassin de l'Entrepôt)
  • Koopliedendok en Sint-Katelijnedok (Bassin des Marchands & Bassin de Saint-Cathérine)

Toekomst[bewerken]

Een van de plannen voor de haven is de bouw van een passagiersterminal voor cruiseschepen over een lengte van 240 meter. Deze passagiersterminal zal gebouwd worden op de linkeroever ten hoogte van Neder-over-Heembeek. Zo willen de regering en de Haven van Brussel tegemoetkomen aan het stijgend aantal schepen dat Brussel aandoet. [1]

Externe link[bewerken]