Hermaphroditus
Hermaphroditus, een god in de Griekse mythologie, was een zoon van de god Hermes, de bode van de goden, en de godin Aphrodite, de godin van de liefde.
Hermaphroditus werd geportretteerd in Grieks-Romeinse kunst als een vrouwelijke figuur met mannelijke geslachtsdelen.
Volgens Ovidius mythe was Hermaphroditus een jager en had, zoals de meeste personages in de mythologie, een grote uiterlijke schoonheid. Op een van zijn tochten werd de waternimf Salmacis verliefd op hem. Zij probeerde hem te verleiden, maar slaagde daar niet in; toen hij in een koel meer ging zwemmen, in de gedachte dat hij daar alleen was, sprong Salmacis hem na in het water, omhelsde en zoende hem. Hermaphroditus verzette zich, maar de nimf klemde zich stevig aan hem vast; zij zond een bede omhoog naar de goden, om zich met hem te verenigen. Haar gebed werd verhoord, en Hermaphroditus, eerst van het mannelijk geslacht, werd nu een tweeslachtig wezen (met de borsten van een vrouw en het geslachtsdeel van een man).
Hij riep zijn goddelijke ouders aan, en vroeg of ze dit ongedaan konden maken; maar het ging niet meer. Hij had echter nog wel één wens: wie in dezelfde bron baadde als hij, zou hetzelfde noodlot moeten ondergaan.
Hermafrodiet is thans de benaming voor planten of dieren met beide geslachtskenmerken. Het is ook een belangrijk symbool in de Alchemie.
[bewerken] Literatuur
- Diodorus van Sicilië, Bibliotheca historica boek IV 4.6.5 [1]
| Referenties |
 |
Zie de categorie Hermaphroditus van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
