Hidde Petrus Nicolaas Halbertsma

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Hidde Petrus Nicolaas Halbertsma (Sneek, 4 januari 1853 - Utrecht, 16 februari 1929) was een Nederlands ingenieur en architect.

Halbertsma was de zoon van Klaas Tjallings Halbertsma (1815-1879) en Hesterina ten Cate (1819-1886) en kleinzoon van Tjalling Hiddes Halbertsma. Halbertsma trouwde op 16 mei 1888 te Hannover met Dorothee Auguste Marianne Grosse Schröder (1855-1939), dochter van Heinrich Wilhelm Grosse Schröder en Johanna Wilhelmina Isermann.

Halbertsma volgde na het eindexamen H.B.S een technische opleiding in Aken en Hannover. Na enige tijd in dienstverband gewerkt te hebben vestigde hij zich in 1881 als zelfstandig civiel-ingenieur. Als zodanig maakte hij een groot aantal ontwerpen voor waterleidingen. Van 1903 tot 1910 was hij directeur van de gemeentelijke water-, gas- en elektriciteitsbedrijven in Wiesbaden, van 1910 tot 1917 was hij technisch directeur van de Maatschappij tot Bouw en Exploitatie van Gemeentebedrijven.

Lijst van werken[bewerken]

Bronnen[bewerken]

C.G.W.P. van der Heijden, Kleurloos, reukloos en smaakloos drinkwater, Tilburgse Historische Reeks nr 7, Tilburg 1995