Hironori Otsuka

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hironori Otsuka
Hironori Ohtsuka.jpg
Geboren Otsuka Hironori
1 juni 1892
Shimodate
Overleden 29 januari 1982
Japan
Martial art karate, jujutsu, kobudo
Stijl Wado-ryu, Shotokan, Shindo Yoshin-ryu
Leraar Chojiro Ebashi, Tokujiro Otsuka, Gichin Funakoshi, Kenwa Mabuni, Choki Motobu
Studenten Tatsuo Suzuki, Masafumi Shiomitsu, Toru Arakawa, Hajime Takashima
Website http://www.wado-ryu.jp/

Hironori Otsuka (大塚博紀, Ōtsuka Hironori) (Shimodate (het huidige Chikusei), 1 juni 1892 - 29 januari 1982) was de grondlegger van de Japanse karatestijl Wado-ryu.[1] In Japan ontving hij vele onderscheidingen voor zijn bijdragen aan het karate.

Na eerst getraind te hebben in het jujutsu, trainde hij vanaf 1922 onder diverse karate meesters, waarvan het meest onder karate meester Gichin Funakoshi. Hierna besloot hij zijn weg te gaan en bedacht hij zijn eigen karate stijl. Otsuka had een medische praktijk en specialiseerde zich in de behandeling van bij training opgelopen blessures.

Vroege jaren[bewerken]

Otsuka werd op 1 juni 1892 geboren in Shimodate, prefectuur Ibaraki.[1] Hij was een van vier kinderen van Tokujiro Otsuka, een arts.[1] Op de leeftijd van 5 jaar, begon hij te trainen in de vechtkkunst van jujutsu onder zijn groot-oom, Chojiro Ebashi (een samurai).[1] Otsuka's vader nam zijn training over in 1897. Op de leeftijd van 13 jaar, werd Otsuka student van Shinzaburo Nakayama in het Shindo Yoshin-ryu jujutsu.[2]

In 1911, terwijl hij bedrijfskunde studeerde op de Waseda Universiteit in Tokyo, trainde Otsuka in verschillende jujutsu scholen in de buurt.[1] Voor hij zijn studie voltooide, ging zijn vader dood en hij was niet in staat om verder te studeren. Hij begon te werken als klerk bij de Kawasaki Bank.[1] Hoewel hij wenste om een fulltime instructeur te worden, volgde hij nu dit doel niet meer uit respect voor zijn moeders wensen.[1]

Shotokan karate[bewerken]

Op 1 juni 1921 ontving Otsuka de menkyo kaiden (leraar certificaat) in het Shindo Yoshin-ryu jujutsu, en werd de vierde meester van die school. Jujutsu zou echter niet zijn primaire vechtkunst worden.[1] In 1922 begon Otsuka te trainen in het Shotokan karate onder Gichin Funakoshi, die toen nieuw gearriveerd was in Japan.[1] In 1927 vestigde hij ook een medische praktijk en specialiseerde zich in het behandelen van blessures van vechtkunsten.[1]

In 1928 was Otsuka een assistent instructeur in Funakoshi's school. Hij trainde daarna ook onder de karateleraren Choki Motobu en Kenwa Mabuni, en studeerde kobudo.[1] Rond deze tijd begon Otsuka filosofische onenigheden te hebben met Funakoshi[3] en de twee mannen scheidden hun wegen begin dertiger jaren.[1] Dit zou gedeeltelijk kunnen komen van zijn besluit om te trainen met Motobu. Funakoshi's karate benadrukte kata, een serie van bewegingen en technieken gelinkt aan vechtprincipes. Funakoshi geloofde niet dat sparren noodzakelijk was voor realistische training. Motobu daarentegen benadrukte de noodzaak of vrije toepassing en sparren.[4]

Wado-ryu karate[bewerken]

Op 1 april 1934 opende Otsuka zijn eigen karate school de Dai Nippon Karate Shinko Kai op 63 Banchi Suehiro-Cho, Kanda, Tokyo.[1] Hij voegde Shotokan karate samen met zijn kennis van Shindo Yoshin-ryu jujutsu om het Wado-ryu karate te vormen, alhoewel deze stijl slechts enkele jaren later deze naam zou krijgen.[1] Met de erkenning van deze stijl als een onafhankelijke karate stijl, werd Otsuka een fulltime instructeur.[1] In 1940 was zijn stijl geregistreerd bij de Butokukai, Kyoto, voor de demonstratie van verscheidene vechtkunsten, samen met de karatestijlen Shotokan, Shito-ryu, and Goju-ryu.[1]

Na de Tweede Wereldoorlog was het beoefenen van vechtkunsten verboden in Japan.[5] Hoewel na een paar jaar was het verbod opgeheven. In de vijftiger jaren organiseerde Otsuka verschillende karate wedstrijden.[5] In 1964 gingen drie van Otsuka's studenten (Tatsuo Suzuki, Toru Arakawa en Hajime Takashima) van de Nihon Universiteit op tournee door Europa en de Verenigde Staten van America om het Wado-ryu karate te demonstreren.[5]

Latere leven[bewerken]

Op 29 april 1966 beloonde keizer Hirohito Otsuka de Kun-Go-To (Vijfde Orde van Verdienste van de Heilige Schat).[1] Later beloonde de keizer hem met de Soko Kyokujitsu-Sho medaille voor zijn bijdrage aan het karate.[1] In de volgende paar jaren schreef Otsuka twee boeken over karate: Karate-Do, Volume 1 (1967, gefocusseerd op kata) en Karate-Do, Volume 2 (1970, gefocusseerd op kumite).[1] Op 9 october 1972 beloonde de Kokusai Budo (Internationale Vechtkunst Federatie) Otsuka met de titel van Shodai Karate-do Meijin Judan (eerste generatie karate meester 10de dan); dit was de eerste keer dat deze eer geschonken werd voor een karate beoefenaar.[1]

Otsuka zette lessen voort als de leidinggevende van het Wado-ryu karate, totdat hij stierf op 29 januari 1982.[1] Zijn zoon werd de tweede grootmeester van het Wado-ryu karate en eerde zijn vader door de naam "Hironori Otsuka II." aan te nemen.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u Wado Karate Associatie van Canada: Grootmeester Hironori Otsuka (2002). Ontvangen op 1 april 2010.
  2. Takamura ha Shindo Yoshin Kai: FAQs (c. 2005). Ontvangen op 24 november 2006.
  3. Konishi, Y. (1977): Karatedo: Ryukyu Karate no sentatsusha-tachi (Predecessors of Ryukyu Karate) (pagina's 58–59). Japan: Sozou.
  4. Ōtsuka, H. (1977): Karatedo: Meisei-juku Zengo (Before and after Meisei-juku) (pagina 55). Japan: Sozou.
  5. a b c Bushinkai USA: History of Wado-Ryu (c. 2009). Ontvangen op 1 april 2010.
Externe links