Indianapolis 500 in 2003

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De 87e Indianapolis 500 werd gereden op zondag 25 mei 2003 op de Indianapolis Motor Speedway. Het was de achtste keer dat de race op de kalender stond van het Indy Racing League kampioenschap en het was de vierde race uit de IndyCar Series van 2003. Braziliaans coureur Gil de Ferran won de race in een wagen van Penske Racing.

Startgrid[bewerken]

Hélio Castroneves won de poleposition. Bryan Herta en Arie Luyendyk konden zich niet kwalificeren voor de race.

Rij Binnen Midden Buiten
1 Vlag Hélio Castroneves Vlag Tony Kanaan Vlag Robby Gordon
2 Vlag Scott Dixon Vlag Dan Wheldon Vlag Kenny Bräck
3 Vlag Toranosuke Takagi Vlag Tony Renna Vlag Scott Sharp
4 Vlag Gil de Ferran Vlag Roger Yasukawa Vlag Tomas Scheckter
5 Vlag Michael Andretti Vlag Greg Ray Vlag Shinji Nakano
6 Vlag Felipe Giaffone Vlag Al Unser Jr. Vlag Sam Hornish Jr.
7 Vlag Buddy Rice Vlag Jaques Lazier Vlag Buddy Lazier
8 Vlag Robbie Buhl Vlag A.J. Foyt IV Vlag Sarah Fisher
9 Vlag Alex Barron Vlag Vitor Meira Vlag Jimmy Vasser
10 Vlag Richie Hearn Vlag Billy Boat Vlag Shigeaki Hattori
11 Vlag Robby McGehee Vlag Jimmy Kite Vlag Airton Daré

Race[bewerken]

Castroneves, die de twee vorige edities van de race had gewonnen, vertrok vanaf poleposition. Tijdens de race leidde acht verschillende coureurs de race, waaronder Tomas Scheckter die met 63 ronden het meest van alle rijders aan de leiding had gereden. Hij werd vierde. In de 170e ronde kwam Gil de Ferran aan de leiding van de race. Castroneves, zijn teamgenoot bij Penske Racing probeerde tijdens de laatste dertig ronden van de race om alsnog een derde overwinning op rij te halen, maar onder meer door drie neutralisaties tijdens de laatste dertig ronden, had Catroneves geen tijd genoeg om nog veel te ondernemen. Gil de Ferran won, Hélio Castroneves eindigde op de tweede plaats op 0,299 van de winnaar en Tony Kanaan vervolledigde het volledige Braziliaanse podium.

# Coureur Auto Team Ronden Opgave
1 Vlag Gil de Ferran Panoz-Toyota Team Penske 200
2 Vlag Hélio Castroneves Dallara-Toyota Team Penske 200
3 Vlag Tony Kanaan Dallara-Honda Andretti Green Racing 200
4 Vlag Tomas Scheckter Panoz-Toyota Chip Ganassi Racing 200
5 Vlag Toranosuke Takagi (R) Panoz-Toyota Mo Nunn Racing 200
6 Vlag Alex Barron Panoz-Toyota Mo Nunn Racing 200
7 Vlag Tony Renna (R) Dallara-Toyota Kelley Racing 200
8 Vlag Greg Ray Panoz-Honda Access Motorsports 200
9 Vlag Al Unser Jr. Dallara-Toyota Kelley Racing 200
10 Vlag Roger Yasukawa (R) Dallara-Honda Super Aguri Fernandez Racing 199
11 Vlag Buddy Rice (R) Dallara-Chevrolet Team Cheever 199
12 Vlag Vitor Meira (R) Dallara-Chevrolet Team Menard 199
13 Vlag Jimmy Kite Dallara-Chevrolet PDM Racing 197
14 Vlag Shinji Nakano (R) Dallara-Honda Beck Motorsports 196
15 Vlag Sam Hornish Jr. Dallara-Chevrolet Panther Racing 195 Mechanisch
16 Vlag Kenny Bräck Dallara-Honda Team Rahal 195
17 Vlag Scott Dixon (R) Panoz-Toyota Chip Ganassi Racing 191 Ongeval
18 Vlag A.J. Foyt IV (R) Dallara-Toyota A.J. Foyt Enterprises 189
19 Vlag Dan Wheldon (R) Dallara-Honda Andretti Green Racing 186 Ongeval
20 Vlag Scott Sharp Dallara-Toyota Kelley Racing 181 Ongeval
21 Vlag Buddy Lazier Dallara-Chevrolet Hemelgarn Racing 171 Mechanisch
22 Vlag Robby Gordon Dallara-Honda Andretti Green Racing 169 Mechanisch
23 Vlag Robbie Buhl Dallara-Chevrolet Dreyer & Reinbold Racing 147 Mechanisch
24 Vlag Airton Daré Panoz-Toyota A. J. Foyt Enterprises 125 Ongeval
25 Vlag Robby McGehee Dallara-Chevrolet Panther Racing 125 Mechanisch
26 Vlag Jimmy Vasser Dallara-Honda Team Rahal 102 Mechanisch
27 Vlag Michael Andretti Dallara-Honda Andretti Green Racing 94 Mechanisch
28 Vlag Richie Hearn Panoz-Toyota Sam Schmidt Motorsports 61 Ongeval
29 Vlag Jaques Lazier Dallara-Chevrolet Team Menard 61 Ongeval
30 Vlag Shigeaki Hattori Dallara-Toyota A. J. Foyt Enterprises 19 Mechanisch
31 Vlag Sarah Fisher Dallara-Chevrolet Dreyer & Reinbold Racing 14 Mechanisch
32 Vlag Billy Boat Dallara-Chevrolet Panther Racing 7 Mechanisch
33 Vlag Felipe Giaffone Panoz-Toyota Mo Nunn Racing 6 Mechanisch
Gemiddelde snelheid : 251,526 km/h - Snelste ronde : Tony Kanaan, 368,84 km/h
Aantal neutralisaties : 9 (49 van de 200 ronden in totaal)

Externe link[bewerken]