James George Defares

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
James George Defares

James George Defares (Bandjermasin, 1927) is een Nederlands arts, fysioloog, biomathematicus, auteur en songwriter. Defares studeerde medicijnen aan de Gemeentelijke Universiteit van Amsterdam en promoveerde in 1958 aan de Universiteit Utrecht.

Biografie[bewerken]

Defares vervulde verschillende functies, waaronder hoofd longfunctieafdeling van het Academisch Ziekenhuis Groningen, gastdocent afdeling mathematical biophysics aan de Harvard universiteit en bijzonder hoogleraar mathematische antropobiologie aan de Rijksuniversiteit Leiden (1966-1976) namens het Leids Universiteits Fonds.

Defares heeft een veelzijdigheid aan kennis en inspiratie voor de diversiteit van de wetenschap. Zijn vrije gezichtspunt tegenover nieuwe ideeën en gedachten over de menselijke geest, nieuwe evolutionaire principes en nieuwe leerstellingen, heeft hem in het verleden de nodige kritiek opgeleverd. [1]

In 1967 schreef hij over het onderwerp ‘de anticonceptiepil en veroudering’ naar de redactie van het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde. Defares was op basis van biochemische argumenten en gepubliceerde gegevens tot de conclusie gekomen dat het langdurig gebruik van de anticonceptiepil zou kunnen leiden tot versnelde biologische veroudering en tot een verhoogd risico van trombose en hart- en vaatziekten. [2]

Vrij snel daarna kreeg hij een verbod om colleges te geven aan medische studenten. Na 1976 was Defares niet meer actief in de universitaire wereld.

Zijn carrière kreeg een onverwachte wending door de uitnodiging van professor Paul Niehans uit Bazel om toe te treden tot The international Society of Regenerative Therapies. Dit vormde het begin van zijn actieve belangstelling voor biogeriatrie en biogerontologie. [3]

Auteur[bewerken]

Met de wiskundige prof. dr. Ian Sneddon van de universiteit van Glasgow schreef hij het boek The Mathematics of Medicine and Biology (1960).

De officiële biografie van Professor Sneddon (2002) vermeldt over dit werk "The applications in this text are at the forefront of research interests today and show how forward thinking Sneddon was in areas to which to apply his powerful mathematical methods.'[4]

Defares boek The Control of Aging and its Diseases (1970) werd internationaal goed ontvangen en in The Sunday Times positief gerecenseerd door de Nobelprijswinnaar prof. dr. MacFarlene-Burnet (zomer, 1973). In Leiden werd het boek afgedaan als kwakzalverij en zijn opvattingen over de toepassing van celtherapie, stamcellen, gentherapie en chelatietherapie leidden er toe dat de Nederlandse Vereniging tegen Kwakzalverij Defares als kwakzalver bestempelde.

Mede door zijn onderzoek naar de caissonziekte bij diepzeeduiken, raakte Defares gefascineerd door een historische gebeurtenis van 17 januari 1966, die aanleiding was voor het schrijven van de actiethriller “Superjacht” (2004). Zo is o.a. het boek “De beloning” op historische feiten gebaseerd. [5]

Publicaties en boeken[bewerken]

  • The Mathematics of Medicine and Biology (met prof.dr. I.N. Sneddon) (1960).
  • God: the science of Christ and the unseen (2009)
  • The Control of Aging and its Diseases (1969)
  • The Reward (2004) (De Beloning)

Songwriter[bewerken]

Als amateur songwriter maakte hij het album ‘Mindwaves’ dat o.l.v. Dick Bakker door ‘The London Chamber Orchestra’ werd uitgevoerd en in Nederland als CD op televisie en radio ten gehore werd gebracht. Zoals de titel aangeeft is Mindwaves bedoeld als relaxatie muziek om de geest tot rust te brengen (te onthaasten) en de hersengolven te vertragen (z.g. alfa-golven). [6]

Bronnen