Jan III van Bretagne
| Jan III van Bretagne | ||
| 1319-1341 | ||
| Hertog van Bretagne | ||
| Periode | 1312-1341 | |
| Voorganger | Jan II | |
| Opvolger | Johanna | |
| Vader | Arthur II van Bretagne | |
| Moeder | Maria van Limoges | |
Jan III van Bretagne (Champtoceaux, 8 maart 1286 - Caen, 30 april 1341) was een zoon van Arthur II van Bretagne en diens eerste echtgenote Maria van Limoges.
Hij werd in 1312 hertog van Bretagne in opvolging van zijn vader. Vanaf zijn aantreden trok hij de rechtsgeldigheid van het huwelijk van zijn vader met Yolande van Dreux in twijfel, en startte hij een langdurig proces over de erfenis van Arthur II.
Jan bleef trouw aan de koningen van Frankrijk en streed samen met hen tegen het Graafschap Vlaanderen. Omdat hijzelf zonder opvolger bleef en in onmin leefde met zijn halfbroers, overwoog hij om zijn hertogdom aan Frankrijk over te laten, maar zijn onderdanen overreedden hem om dit niet te doen. Daarop huwelijkte hij zijn nicht Johanna van Ponthièvre uit aan Karel van Blois, een neef van Filips VI van Frankrijk. Doordat zijn opvolging niet terdege geregeld was, ontstond na zijn overlijden de Bretonse successieoorlog.
Jan was gehuwd met:
- Isabella van Valois(1292-1309), dochter van Karel van Valois,
- Isabella van Castilië (1283-1328), dochter van Sancho IV van Castilië,
- Johanna van Savoye (1310-1344),dochter van Eduard van Savoye.
