Jeanot Bürgi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jeanot Bürgi
Den Ancker (console ca. 1969), Oudegracht in Utrecht
Den Ancker (console ca. 1969), Oudegracht in Utrecht
Persoonsgegevens
Geboren 25 juni 1939(?)
Overleden 2011,[1]
Geboorteland Zwitserland
Beroep(en) Beeldhouwer, schilder, tekenaar, schrijver
Oriënterende gegevens
Stijl(en) Abstract-figuratief
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Jeanot Bürgi - ook Hans, Jeannot of Jernot Bürgi - (Zürich 25 juni 1939 (?) - 2011) was een Zwitserse beeldhouwer, schilder en tekenaar, die langdurig in Nederland heeft gewoond en gewerkt.[2]

Leven en werk[bewerken]

Bürgi werd in Zürich te vondeling gelegd. Van 1959 tot 1960 ontving hij zijn opleiding aan de Kunstgewerbeschule Luzern. Hij was tot 1962 werkzaam in de Zwitserse steden Bürglen, Luzern en Davos. Hij was als beeldhouwer met name betrokken bij bouwprojecten, uitvoering van bronnen, industrieel ontwerp en ontwerp van kerkorgels.

Sinds 1962 woonde hij in Nederland, waar hij trouwde. Hoofdzakelijk door een grote opdracht van de stad Utrecht was zijn Nederlandse periode de succesvolste in zijn carrière. Vanaf 1982 woonde Hans Bürgi in Zwitserland, waar hij in 2011 overleed.

Hij ontving in 1986 de Kulturpreis der Gemeinde Küsnacht in Zwitserland.

Werken in Nederland[bewerken]

Bürgi maakte als steenbeeldhouwer in Nederland veel werk voor de openbare ruimte, met name in Utrecht en Deventer. Hij maakte eveneens het houtsnijwerk voor orgels in diverse kerken in Utrecht.

  • Jongen met kat (1965), Van Bijnkershoeklaan in Utrecht
  • Gymnastiek (19??), Marinus van Meelstraat in Utrecht
  • Heilige Ursula (1970), Broederenplein in Deventer
  • Fontein (1971), Grote Kerkhof in Deventer
  • Heilige Agnes met kloosterzusters - bronsreliëf (1975), Buiskensklooster in Deventer
  • Eenheid in verscheidenheid (1982/3), Utrecht
  • Watersculptuur (1989), Brennerbaan in Utrecht

Consoles in Utrecht[bewerken]

Rond 1953 begon de gemeente Utrecht de werven aan de Oude- en Nieuwegracht te renoveren. Besloten werd de oude gaslantaarnpalen weer in het straatbeeld terug te brengen, met een aangepaste lampenkap ontworpen door Pyke Koch. Beeldhouwer Kees Groeneveld maakte hiervoor de eerste console.

In de loop van de tijd werden bijna alle lantaarnpalen van gebeeldhouwde consoles voorzien. 192 van de ongeveer 330 consoles zijn ontworpen/vervaardigd door Jeanot Bürgi over een periode van bijna twintig jaar. Er was een duidelijke ontwikkeling te zien in de manier waarop hij de console benaderde. In het begin was de benadering nog heel traditioneel, later werden de afbeeldingen uitgesprokener en cartoonesker[3].

1rightarrow blue.svg Zie Lantaarnconsoles in Utrecht-Binnenstad voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Bibliografie[bewerken]

  • Lochhansi - oder Wie man böse Buben macht, Eine Kindheit aus der Innerschweiz (2011)

Fotogalerij[bewerken]

Bronnen[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. www.limmatverlag.ch - overlijden
  2. Biografische gegevens bij het Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie
  3. Reliëfs in Blauw - Lantaarnconsoles langs de utrechtse grachten, A. Graafhuis/C.A. Baart de la Faille, uitg. Het Spectrum 1982, 3e druk
  4. jeannotbuergi.ch