Kālidāsa

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Kālidāsa (Devanagari: कालिदास, letterlijk vertaald "dienaar van Kálii") was een klassiek Sanskriet dichter en schrijver. Hij is vooral bekend als de auteur van Meghadūta, Abhijñānashākuntala en Kumārasambhava. De periode waarin hij leefde is niet met zekerheid vast te stellen, maar valt vermoedelijk in de Gupta-periode, ergens in de 4e, 5e of 6e eeuw.

Kālidāsa’s positie in de Sanskriet-literatuur is te vergelijken met die van William Shakespeare in de Engelse. Zijn gedichten en toneelstukken waren vooral gebaseerd op de Hindoeïstische mythologie en filosofie.

Biografie[bewerken]

De Kalidas Smarak (gedenkteken) in Ramtek

Op zijn werken na, is er vrijwel niets bekend over het leven van Kālidāsa. Zelfs de exacte periode waarin hij leefde is niet met zekerheid vast te stellen.

Een relatieve chronologie wordt gegeven door de Aihole Prashasti uit 634, waarin referenties staan naar zijn werken. Een andere aanwijzing is te vinden in zijn toneelstuk Mālavikāgnimitra. Het gebruik van de Prakrit-dialecten door enkele personages in dit stuk suggereert dat hij in elk geval niet voor de 3e eeuw geleefd kan hebben.[1]

In zijn werken noemt Kālidāsa nooit een koning of een ander hooggeplaatst persoon als zijn mecenas. Het enige rijk waar hij over spreekt is de Sunga-dynastie. Volgens historici zou Kālidāsa aan het hof hebben gewoond van een koning genaamd Vikramāditya. Er waren echter verschillende koningen in het oude India met deze naam.

Ook de exacte plek waar Kālidāsa woonde is niet bekend, maar over het algemeen wordt ervan uitgegaan dat hij vlak bij de Himalaya woonde, of in de buurt van Ujjain. Deze theorie is gebaseerd op Kālidāsa's gedetailleerde omschrijving van de Himalaya in zijn Kumārasambhava, en de uiting van zijn liefde voor Ujjain in Meghadūta.

Werken[bewerken]

Toneelstukken[bewerken]

Kālidāsa schreef drie toneelstukken, waarvan Abhijñānaśākuntalam ("De herkenning van Shakuntala") wordt gezien als zijn grootste meesterwerk; toen Goethe het gelezen had schreef hij zijn lofdicht Sakontala. Het was een van de eerste werken in het Sanskriet dat vertaald werd naar het Engels. Nadien is het ook in vele andere talen vertaald.[2]

Gedichten[bewerken]

Kālidāsa is de auteur van twee Indische epen: Raghuvamsa ("Dynastie van Raghu") en Kumārasambhava ("Geboorte van Kumāra"). Onder zijn overige gedichten bevinden zich onder andere Meghadūta ("Wolkboodschapper") en Ṛtusamhāra ("De verhandeling over de seizoenen").

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. A.A. Macdonnell, "Kalidasa", artikel in de Encyclopedia Britannica, 1902
  2. Kalidas, Encyclopedia Americana