Klinknagel

Een klinknagel

De roodgloeiende klinknagel wordt in positie gebracht in het klinkgat voor een lapnaad in dit geval...

... en vastgeklonken

Een klinknagel is een bevestigingsmiddel, bestaande uit een ronde steel met een zetkop meestal van staal, om onderdelen zoals platen en profielen met elkaar te verbinden. Klinknagels werden onder andere in de bouw en scheepsbouw gebruikt. Zo werden ze in de Eiffeltoren en in metalen bruggen gebruikt. Ook in spijkerkleding komen klinknagels voor en een luikenboutje is ook een klinknagel.

Het proces van met een klinknagel door kloppen onderdelen aan elkaar vastslaan heet klinken, de arbeider klinker.

Verbindingen

De meestvoorkomende verbindingen met klinknagels zijn

1. lapnaad (zie figuur)
2. enkele stripverbinding
3. dubbele stripverbinding.

Gebruik

Een geklonken bufferbalk van een stoomlocomotief

Detail van een oude geklonken scheepsromp, met de klinknagels duidelijk zichtbaar

Tegenwoordig worden in staalconstructies geen klinknagels meer gebruikt. Het is vaak te duur omdat er te veel manuren nodig zijn om op deze manier staalverbindingen te maken. Ze worden nog wel gebruikt in de luchtvaartindustrie, maar ook hier wordt de techniek vervangen door onder andere lijmverbindingen. Op veel kleinere schaal wordt in de metaalnijverheid nog wel gebruikgemaakt van popnagels, een klein soort klinknagel van aluminium. Voor lederwerk en schoenmaken was klinken de eenvoudigste verbinding.

Zie ook

• Een bijzondere klinknagel is het luikenboutje, dat wordt gebruikt om de scheepsluiken van de Friese kap te maken. Het wordt nog toegepast bij de luiken van varende monumenten. In de beroepsbinnenvaart worden geen houten luiken meer gebruikt.
• Een lekkende klinknagel kan men vervangen door een visbout.
• Slechte kwaliteit van de klinknagels in de romp van de Titanic leidde tot een scheepsramp.

Bronnen

• ENSIE deel VIII
• Binnenvaarttaal
• Encyclo

Mediabestanden

Zie de categorie Rivets van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden.