Kobalt(II)oxide
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Kobalt(II)oxide | ||||
| Algemeen | ||||
| Molecuulformule (uitleg) |
CoO | |||
| IUPAC-naam | kobalt(II)oxide | |||
| Andere namen | kobaltmonoxide | |||
| Molmassa | 74,9326 g/mol | |||
| CAS-nummer | 1307-96-6 | |||
| EG-nummer | 215-695-8 | |||
| Beschrijving | Zwart poeder | |||
| Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen | ||||
|
|
||||
| H-zinnen | H302 - H317 - H410 | |||
| EUH-zinnen | geen | |||
| P-zinnen | P273 - P280 - P501 | |||
| Fysische eigenschappen | ||||
| Aggregatietoestand | vast | |||
| Kleur | zwart | |||
| Dichtheid | 6,1 g/cm³ | |||
| Smeltpunt | 1933 °C | |||
| Slecht oplosbaar in | water | |||
| Geometrie en kristalstructuur | ||||
| Kristalstructuur | kubisch | |||
| Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar) | ||||
|
||||
Kobalt(II)oxide (CoO) is een oxide van kobalt. De stof komt voor als een zwart poeder, dat onoplosbaar is in water. Andere vormen, zoals een olijfgroen tot rood-grijs poeder komen ook voor, maar in mindere mate.
Synthese [bewerken]
Kobalt(II)oxide kan bereid worden door thermolyse van kobalt(II,III)oxide bij 950°C:
In het laboratorium kan het bereid worden door elektrolyse van een waterige oplossing van kobalt(II)chloride:
Toepassingen [bewerken]
Kobalt(II)oxide wordt regelmatig toegepast in de glasindustrie bij het kleuren van glas en keramiek. De kleur is diepblauw (kobaltblauw).

