Kobalt(II)oxide

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kobalt(II)oxide
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
CoO
IUPAC-naam kobalt(II)oxide
Andere namen kobaltmonoxide
Molmassa 74,9326 g/mol
CAS-nummer 1307-96-6
EG-nummer 215-695-8
Beschrijving Zwart poeder
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Schadelijk Milieugevaarlijk
Waarschuwing
H-zinnen H302 - H317 - H410
EUH-zinnen geen
P-zinnen P273 - P280 - P501
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur zwart
Dichtheid 6,1 g/cm³
Smeltpunt 1933 °C
Slecht oplosbaar in water
Geometrie en kristalstructuur
Kristalstructuur kubisch
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Kobalt(II)oxide (CoO) is een oxide van kobalt. De stof komt voor als een zwart poeder, dat onoplosbaar is in water. Andere vormen, zoals een olijfgroen tot rood-grijs poeder komen ook voor, maar in mindere mate.

Synthese[bewerken]

Kobalt(II)oxide kan bereid worden door thermolyse van kobalt(II,III)oxide bij 950°C:

\mathrm{2\ Co_3O_4\ \longrightarrow\ 6\ CoO\ +\ O_2}

In het laboratorium kan het bereid worden door elektrolyse van een waterige oplossing van kobalt(II)chloride:

\mathrm{CoCl_2\ +\ H_2O\ \longrightarrow\ CoO\ +\ H_2\ +\ Cl_2}

Toepassingen[bewerken]

Kobalt(II)oxide wordt regelmatig toegepast in de glasindustrie bij het kleuren van glas en keramiek. De kleur is diepblauw (kobaltblauw).