Kozarac

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kozarac
Козарац
Gemeente in Bosnië en Herzegovina Vlag van Bosnië en Herzegovina
Kozarac
Kozarac
Situering
Entiteit Servische Republiek
Kanton Banja Luka
Gemeente Prijedor
Coördinaten 44° 58' NB, 16° 50' OL
Algemeen
Inwoners (1991) 8028
Foto's
Kozarac-jug.jpg
Portaal  Portaalicoon   Bosnië en Herzegovina

Kozarac (Servisch: Козарац) is een stadje in het noordwesten van Bosnië en Herzegovina. Het wordt voor het eerst genoemd onder de naam Kozara in 1334. In het voormalige Joegoslavië was Kozarac tot 1963 een zelfstandige gemeente. Sindsdien maakt het deel uit van Gemeente Prijedor. Naast de stad Kozarac bevindt zich de berg Kozara. Deze berg is 998 meter hoog en heeft een ski-oord op de top Mrakovica.

Recente geschiedenis[bewerken]

In mei 1992, aan het begin van de oorlog in Bosnië, werd Kozarac omsingeld en op 24 mei 1992 aangevallen door het leger van Bosnische Serviërs die al bezig waren hun Servische Republiek te stichten. Op bevel van de oorlogsburgemeester van Prijedor, Milomir Stakic werden alle overlevende inwoners van Kozarac gedeporteerd naar drie detentiekampen: Kamp Omarska, Kamp Trnopolje en Kamp Keraterm in de buurt. Velen, zoals een groep politieagenten uit Kozarac werden daarbij in koelen bloede doodgeschoten.

Veel inwoners van Kozarac hebben de martelingen en uitputting in de kampen niet overleefd. Met name Omarska was één van de meest beruchte kampen in de Bosnische Oorlog. Stakic is wegens oorlogsmisdaden in 2003 veroordeeld door het Joegoslavië Tribunaal tot 40 jaar gevangenisstraf. Een inwoner van Kozarac, de Bosnische Serviër Dusko Tadic, is de eerste misdadiger die door het Tribunaal is veroordeeld, mede wegens de moorden in Omarska.

Kozarac telt 1800 'vermisten' uit 1992 (met name burgers). Gemeente Prijedor (waar Kozarac deel van uit maakt) en wiens crississtaf rechtstreeks verantwoordelijk was voor oorlogsmisdaden op burgerbevolking en het oprichten van verschillende detentiekampen, 'mist' 3254 van haar inwoners, waarvan 123 kinderen. Ruim 2000 van hen zijn inmiddels gevonden in meer dan 50 verschillende massagraven.

De oorlog in Bosnië is geëindigd in december 1995 en Kozarac wordt sinds 1999 weer bewoond. Het stadje bloeit weer op en de vroegere inwoners die allen waren gedeporteerd, keren terug en wederopbouw is in volle gang. Met twee zwembaden, vele caffe's en restaurantjes is Kozarac inmiddels één van de meest bezochte plaatsen in de zomermaanden. Gedurende de winter is het evenwel heel stil sinds 1992.

Sport[bewerken]

FK Bratstvo[bewerken]

Kozarac kent ook zijn eigen voetbalclub genaamd: FK Bratstvo (Broederschap). De jongens van Bratstvo spelen in de Bosnische 3de divisie. De club wordt grotendeels gefinancierd door giften en wordt geleid door vrijwilligers. FK Bratstvo kampt met een geldtekort en onvoldoende faciliteiten.

Sportfaciliteiten[bewerken]

Naast de plaatselijke school ligt een verhard sportveld. Deze kan gebruikt worden als basketbal-, handbal- of voetbalveld. Het veld heeft, net als heel Kozarac, veel schade opgelopen tijdens de oorlog. In 2005 is het veld de door onder andere in Nederland gevestigde stichting 'Optimisti 2004' (en door financiële bijdrages van o.a. de Hogeschool Utrecht) gerenoveerd. Ieder jaar worden hier in de zomer zowel een basketbal- als een voetbaltoernooi gehouden. Deze toernooien dragen de namen van de overleden "Amir Kljucanin" en "Asim Mahmuljin", die altijd hebben gestreden voor de promotie van sport in oorlogsgebieden en probleemwijken.

Geboren[bewerken]

Externe links[bewerken]