Kwik(II)acetaat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kwik(II)acetaat
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van kwik(II)acetaat
Structuurformule van kwik(II)acetaat
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C4H6O4Hg
IUPAC-naam kwik(II)ethanoaat
Molmassa 318,67804 g/mol
CAS-nummer 1600-27-7
Beschrijving Witte kristallen of wit kristallijn poeder
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Toxisch Schadelijk voor de gezondheid Milieugevaarlijk
Gevaar
H-zinnen H300 - H310 - H330 - H373 - H410
EUH-zinnen geen
P-zinnen P260 - P264 - P273 - P280 - P284 - P301+P310
Opslag Gescheiden van voeding en voedingsmiddelen. In het donker bewaren.
EG-Index-nummer 080-004-00-7
VN-nummer 1629
ADR-klasse Gevarenklasse 6.1
MAC-waarde 1 mg/m³
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur wit
Dichtheid 3,27 - 3,28 g/cm³
Smeltpunt 178 °C
Oplosbaarheid in water (bij 20°C) 400 g/L
Goed oplosbaar in water
Geometrie en kristalstructuur
Kristalstructuur monoklien
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Kwik(II)acetaat is het kwikzout van azijnzuur, met als brutoformule C4H6O4Hg. De stof komt voor als wit kristallijn poeder of als witte monokliene kristallen, die goed oplosbaar zijn in water.

Synthese[bewerken]

Kwik(II)acetaat wordt bereid door een reactie van kwik en azijnzuur:

\mathrm{Hg\ +\ 2\ CH_3COOH\ \longrightarrow\ Hg(CH_3COO)_2\ +\ H_2}

Toepassingen[bewerken]

Kwik(II)acetaat wordt onder meer gebruikt als katalysator[1] en bij de bereiding van organische kwikverbindingen, zoals bijvoorbeeld fenylkwikacetaat.

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

De stof ontleedt bij verhitting en onder invloed van licht. Ze tast een groot aantal metalen aan.

De stof is corrosief voor de ogen, de huid en de luchtwegen. Ze kan effecten hebben op de nieren, met als gevolg ernstige beschadiging.

Bij langdurige of herhaalde blootstelling kunnen er effecten op de nieren, het centraal en het perifeer zenuwstelsel optreden, met als gevolg een verstoorde werking van de zintuigen, het geheugen en het evenwichtsorgaan, spierzwakte en verstoorde werking van de nieren.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (de) Martin R.L. Scheeder, Hermann Bossi & Caspar Wenk - Kritische Betrachtungen zur Fettzahl-Bestimmung, Institut für Nutztierwissenschaften, ETH-Zentrum, CH-8092 Zürich, p. 2-6, 1999