Leo Fender
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Clarence Leonidas Fender (10 augustus 1909 – 21 maart 1991) was een Amerikaans – (van Duitse afkomst) - ontwerper en producent van elektrische gitaren. Eerst richtte hij het bedrijf Fender op en naderhand G&L en Music Man. Hij wordt beschouwd als iemand die een grote invloed had op de ontwikkeling van de elektrische gitaar, en tevens als de uitvinder van de elektrische basgitaar. Opmerkelijk is dat deze legende uit de gitaar- en bas geschiedenis nooit één van deze instrumenten heeft leren bespelen.
Fender begon in 1932 als radioreparateur en leverde ook versterkers aan muzikanten. Onder zijn klanten waren steelgitaristen die klaagden over de werking van elektrische opnemers. Fender startte toen zelf met de bouw van deze gitaren en vanaf 1944 experimenteerde hij met de bouw van elektrische gitaren. In 1946 stichtte hij Fender Electric Instruments Co. In 1955 liep hij een infectieziekte op die hem jaren last bezorgde. Begin jaren zestig dacht hij dat hij niet meer lang te leven had. Hij stopte met werken en besloot zijn fabriek te verkopen. In 1965 werd zijn bedrijf overgenomen door CBS. Een arts wist Fender echter van zijn kwaal te verlossen. Hij kreeg een baan als ontwerper-adviseur bij CBS-Fender, maar verliet het bedrijf na korte tijd in 1970 wegens onenigheid over de te volgen koers. In 1972 richtte Fender samen met Forrest White het merk Music Man op, Fender mocht zijn eigen naam niet meer gebruiken. In 1980 werd Music Man verkocht en richtte Fender met George Fullerton G&L (George & Leo) op en produceerde zijn nieuwe ontwerpen voortaan onder de naam G&L.
De eerste echte elektrische Fender-gitaar was de Esquire uit 1950. Al gauw werd de naam gewijzigd in Broadcaster. Fabrikant Gretsch maakte echter bezwaar tegen deze naam, Gretsch had al een reeks drumstellen met de naam BroadKaster op de markt. Fender wijzigde de naam toen in Telecaster. In 1951 volgde de Precision Bass, als alternatief voor de contrabas die door Fender spottend hondenhok werd genoemd. In 1954 volgde de Stratocaster. Later kwamen nog vele andere modellen uit - waaronder de Fender Jazzbass - maar die waren veel minder succesvol dan deze drie, die in belangrijke mate het geluid van de popmuziek hebben bepaald en dat tegenwoordig nog steeds doen. Oude Fender-instrumenten worden soms als pre-CBS aangeduid, het gaat in dit geval om instrumenten van voor de CBS-overname.
Daarnaast fabriceerde Fender ook akoestische gitaren, en versterkers.
In zijn zoektocht naar een goedkoper model om mee te kunnen met de concurrentie besloot Fender Musical Instruments, begin jaren tachtig een serie in Japan gemaakte gitaren op de markt te brengen onder de naam Squier. De Squier Telecaster en de Squier Stratocaster hadden het meest succes. Ook de Squier Precision basgitaar werd goed verkocht. Later werd de productie voor een deel verplaatst naar Korea.
De Squiers hebben een gelamineerde kast, in plaats van een kast uit één stuk. Hierdoor is de kwaliteit lager maar meer constant. Begin jaren negentig groeide opnieuw de vraag naar kwaliteitsgitaren en werden de klassieke Stratocaster, Telecaster en Precision Bass heruitgegeven.
Tegenwoordig vindt de productie van elektrische gitaren en basgitaren plaats in Japan, Mexico, Korea en de Verenigde Staten van Amerika.
