Lon Nol

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Lon Nol (Kampong Leav, 13 november 1913 - Fullerton, 17 november 1985) was een Cambodjaans politicus en militair. Lon Nol volgde een opleiding aan de Militaire Academie. In 1952 werd hij gouverneur van de provincie Battambang en daarna werd hij bevelhebber van een legergroep en chef van de politie (1955-1959). Lon Nol werd in 1959 Cambodjaans minister van Defensie voor de Sangkumpartij. In 1963 werd hij vicepremier en was daarna gedurende een jaar minister-president (1966-1967).

Na de parlementsverkiezingen van 1969 werd generaal Lon Nol nogmaals minister-president. Hij keerde zich spoedig tegen de koning Norodom Sihanouk. Op 18 maart 1970 pleegde hij een staatsgreep en in oktober 1970 zette hij de koning af en riep de Republiek Cambodja uit. Lon Nol was enige tijd regeringsleider maar moest om gezondheidsredenen in februari 1971 aftreden. In mei van dat jaar werd hij opnieuw president van een regering van 'Nationale eenheid.' Als premier voerde Lon Nol een sterk op de Verenigde Staten gericht beleid. Het gevolg was dat Cambodja nu steeds meer bij de oorlog in Vietnam betrokken raakte, daar de Vietcong en het Noord-Vietnamese leger de Rode Khmer op grote schaal begonnen te steunen. Op 14 maart 1972 werd Lon Nol president en maarschalk.

Door de oprukkende Rode Khmer reikte de macht van Lon Nol op den duur niet verder de hoofdstad Phnom-Penh en omgeving. Op 1 april 1975 verliet Lon Nol Cambodja. Twee weken later werd Phnom-Penh door de Rode Khmer veroverd.

Na zijn vertrek uit Cambodja vestigde Lon Nol zich eerst in Hawaï en later in Californië waar hij vier dagen na zijn 72e verjaardag overleed.