Lood(II)oxide

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lood(II)oxide
Structuurformule en molecuulmodel
Lood(II)oxide
Lood(II)oxide
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
PbO
Molmassa 223,19 g/mol
CAS-nummer 1317-36-8
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Schadelijk Toxisch Milieugevaarlijk
H-zinnen R61 - R20/22 - R33 - R50/53 - R62
P-zinnen S53 - S45 - S60 - S61
EG-Index-nummer 082-001-00-6
VN-nummer 3288
Fysische eigenschappen
Dichtheid 9,5 g/cm³
Smeltpunt 886 °C
Kookpunt 1477 °C
Onoplosbaar in water
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Lood(II)oxide (PbO) of loodglit is een wit-kristallijn oxide van lood dat voorkomt als het mineraal litharge. Een ander oxide van lood is loodmenie (Pb3O4) dat uit 2- en 4-waardig lood bestaat. Zoals alle loodverbindingen zijn loodoxiden zeer giftig. De stof wordt gebruikt bij de vulkanisatie van rubber.

Externe links[bewerken]