Luigi Vanvitelli

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het Lazzaretto in Ancona
Het Paleis van Caserta

Luigi Vanvitelli, in het Nederlands: Lodewijk van Wittel (Napels, 12 mei 1700 - Caserta, 1 maart 1773) was een Italiaans architect. Hij is een van de meest prominente Italiaans architecten uit de achttiende eeuw en zijn stijl valt te omschrijven als een overgang van barok naar neo-classicisme.

Biografie[bewerken]

Vanvitelli werd geboren in Napels als zoon van de Nederlandse immigrant Casper van Wittel, een vedute schilder die ook onder de naam Vanvitelli bekend is.

Vanvitelli werd opgeleid in Rome door de architect Nicola Salvi, terwijl die aan de bouw van de Trevifontein werkte. Vanvitelli behaalde opmerkelijke successen in de competities voor zowel de façade van de Sint-Jan van Lateranen (1732) als de façade van Palazzo Poli achter de Trevifontein. Paus Clemens XII stuurde hem daarop voor verschillende opdrachten naar de Marche.

In Ancona bedacht hij het enorme Lazzaretto, ook wel Mole Vanvitelliana (1732), een vijfhoekig gebouw (pentagon) dat meer dan 20.000 vierkante meters omvat. Het was bestemd om de militaire autoriteiten te beschermen tegen het gevaar van besmettelijke ziekten die de stad mogelijk per schip zouden bereiken. Later werd het gebruikt als militair ziekenhuis en als barakken.

In Rome stabiliseerde Vanvitelli de koepel van de Sint-Pietersbasiliek toen er barsten in waren ontstaan. Hij schilderde er tevens de fresco's in de kapel van de Santa Cecilia in Trastevere.

Vanwege Vanvitelli's technische kennis en staat van dienst verkreeg hij de opdracht van Karel VII van Napels voor het grote Paleis van Caserta. Karel wilde vanuit dit nieuwe paleis het Koninkrijk Napels gaan besturen. Vanvitelli werkte voor de rest van zijn leven aan het project, eerst voor Karel en later voor diens opvolger Ferdinand IV van Napels.

In Napels ontwierp Vanvitelli het Palazzo Reale (1753) verschillende paleizen en kerken.

Als ingenieur bedacht hij voor Caserta het grote aquaductsysteem dat water bracht om de watervallen en de fonteinen in werking te stellen. Hij bouwde een brug over de Calore in Benevento, tegenwoordig bekend als de Ponte Vanvitelli.

Vanvitelli overleed in 1773 in Caserta.