Manfred van Sicilië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Manfred van Sicilië
1232 - 1266
Manfred Crowned.jpg
Koning van Sicilië
Vorst van Tarente
Periode 1258 - 1266
Voorganger Konradijn
Opvolger Karel van Anjou
Vader Frederik II
Moeder Bianca Lancia

Manfred van Sicilië (1232 - 1266) was de enige zoon van keizer Frederik II met zijn favoriete geliefde Bianca Lancia. Zijn ouders zijn op het doodsbed van zijn moeder in het huwelijk getreden, waardoor hij door Frederik II als een wettig kind beschouwd werd. De katholieke kerk heeft dit huwelijk echter nooit erkend, omdat Frederik geëxcommuniceerd was en geen sacramenten mocht ontvangen.

Manfred werd stadhouder in Sicilië voor zijn neef koning Konradijn. Bij geruchten over de dood van Konradijn, werd Manfred in 1258 tot koning van Sicilië uitgeroepen. Paus Urbanus IV heeft Manfred geëxcommuniceerd en het koninkrijk Sicilië aan Karel van Anjou beleend. Op 26 februari 1266 is Manfred gedood tijdens de Slag bij Benevento en begraven onder een grote berg stenen. Later is zijn lichaam, met medeweten van de Paus, opgegraven en buiten het gebied van de Kerkelijke Staat aan de oever van de Gargliano achtergelaten. Zijn drie zonen werden opgesloten tot in 1296.

Manfred was eerst gehuwd met Beatrix van Savoye, dochter van graaf Amadeus IV van Savoye en weduwe van markgraaf Manfred III van Saluzzo (1210-1244), met Beatrix had hij een dochter:

Later huwde hij met Helena van Epiros (1241-1277), met wie hij vier kinderen had:

  • Hendrik (1258-1318)
  • Beatrix (1260-1307)
  • Frederik (1264-1312)
  • Anselmus (1265-1300).