Meervoud (taal)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
In de taalkunde wordt met meervoud het verschijnsel bedoeld dat aan de vorm van een woord te zien valt dat het om meer dan één exemplaar van een aangeduid begrip gaat. Het meervoud is daarmee een van de aspecten van het begrip getal, dat in verschillende talen voorts verschillend kan worden gerealiseerd.
In het Nederlands is sprake van enkelvoud en van meervoud; het laatste is met name te onderkennen bij werkwoorden, zelfstandig naamwoorden en voornaamwoorden.
Andere talen kunnen de categorie getal anders realiseren. In sommige bestaat er geen meervoud. In andere zijn er naast enkel- en meervoud nog andere vormen. De bekendste is de dualis, die niet meer aangeeft, maar twee.
