Meervoud (taal)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de taalkunde wordt met meervoud het verschijnsel bedoeld dat aan de vorm van een woord te zien valt dat het om meer dan één exemplaar van een aangeduid begrip gaat. Het meervoud is daarmee een van de aspecten van het begrip getal, dat in verschillende talen voorts verschillend kan worden gerealiseerd.

In het Nederlands is sprake van enkelvoud en van meervoud; het laatste is met name te onderkennen bij werkwoorden, zelfstandig naamwoorden en voornaamwoorden.

Andere talen kunnen de categorie getal anders realiseren. In sommige talen bestaat geen meervoud. Andere talen onderscheiden aparte woordvormen voor enkelvoud, tweevoud (dualis) en meervoud, en soms zelfs voor drievoud, viervoud enz.

Zie ook[bewerken]