Mel Collins

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mel Collins

Melvyn Desmond "Mel" Collins (Isle of Man, 5 september 1947) is een Brits musicus. Hij bespeelt alle soorten dwarsfluit, klarinet en ook bijna alle saxofoons.

Hij werd geboren op het eiland Man, toen zijn vader (eveneens fluitist) en moeder (zangeres), rondtrokken en gedurende die zomer op dat eiland verbleven. Na die tour keerde de familie Collins terug naar Walnut Tree Close nabij Banstead in Surrey. Hij gaat in Banstead naar lagere school en middelbare school in Epsom en begint zijn professionele leven als fotograaf van paspoortfoto’s, trouwerijen etc. Gedurende die perioden gaat Collins wel eens naar concerten.

Zijn muzikale carrière begint met, zegt hij zelf, toetreding tot een bandje The Dagoes uit Croydon. Het is meer een oefenbandje dan het serieuze werk, maar op een gegeven moment mogen ze dan toch optreden bij beroepsmusici als P.J. Proby, Bo Diddley en zelfs eenmalig bij The Byrds. Zijn muzikale vrienden uit het begin verlieten allemaal het onzekere muzikale bestaan, maar Collins zette door. Uiteindelijk kwam hij terecht bij Jet Set & The Soulmates waar ook Gerry Conway (later studio slagwerker) in speelde.

Dan reageerde Collins op een advertentie van Philip Goodhand-Tait en mocht daar komen spelen. De band heette Circus, maar Goodhand-Tait verliet de groep. De rest van de musici nemen één album op voor het legendarische niet meer bestaande platenlabel Transatlantic op. Het verkocht minder dan 10.000 exemplaren, herinnert Collins zich. Circus verbleef gedurende een periode van drie maanden in de Marquee, waar ook andere bands een vaste verblijfplaats hadden. Eén van die andere bands was King Crimson; andere waren bands van John Surman en Keith Tippett. Collins raakte daarop in gesprek met Robert Fripp, de gitarist van King Crimson, de band waaruit zojuist Ian McDonald was opgestapt. Collins produceerde het album Listen van The Alan Bown Set.

King Crimson[bewerken]

Collins gaat eerst op semi-permanente basis meespelen op het album In the Wake of Poseidon, maar dan vertelt Greg Lake dat hij overstapt naar Emerson, Lake & Palmer. King Crimson bestaat dan alleen nog uit Fripp, Collins en tekstschrijver Pete Sinfield. King Crimson kreeg haar samenstelling Fripp, Collins, Gordon Haskall en Andy McCullogh voor het album Lizard, maar daar ging wel een jaar overheen. Fripp, niet de makkelijkste, moet vlak daarna alweer een wijziging doorvoeren; Haskall vertrok en Boz Burell kwam. McCullogh vertrok en Ian Wallace kwam. Het ging allemaal zo stroef dat Collins er over gedacht heeft Circus nieuw leven in te blazen. Na een tour in de Verenigde Staten zagen Burell en Ian Wallace het niet meer zitten en Collins wilde niet als enige bij Fripp blijven, ook al was die (alweer) met een nieuwe KC bezig, dit maal met John Wetton en Bill Bruford. De band Alexis Corner echter met wie KC getoerd had, kwam zonder musici te zitten en men vroeg Burell en Wallace om toe te treden; Collins bleef aan ze plakken en kwam dus in Alexis Corner terecht.

Alexis Korner[bewerken]

De band van Alexis Korner en de navenband Snape waren niet zo succesvol als Collins gehoopt had en Collins moet schnabbelen. Daaronder zat nog studiowerk voor zijn oude King Crimson-maat; hij speelde mee op het album Red. Als gevolg van het vele studiowerk komt hij in aanraking met musici die uiteindelijk Kokomo zouden vormen, die band heeft zelfs de opnamestudio bereikt en een aantal elpees opgenomen. Succes bleef uit en Collins moet meer schnabbelen en komt in die hoedanigheid uit bij Camel. Bij zijn eerste album met die band Rain Dances is hij nog half lid (wordt wel vermeld, maar staat niet op hoesfoto’s); later is hij meer permanent lid. Detail daarbij is dat het belangrijkste lid van die band Andrew Latimer ook bij Goodhand-Tait heeft gespeeld.

Studiowerk[bewerken]

Al gedurende zijn perioden als vast bandlid speelde Collins als studiomusicus mee op tal van albums van anderen; de lijst lijkt oneindig. Hieronder een overzicht met daartussen ook de albums gedurende zijn vaste contractbands.

Selectieve discografie[bewerken]

Bron[bewerken]