Methylviolet
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Methylviolet | ||||
| Structuurformule en molecuulmodel | ||||
| Structuurformule van methylviolet 2B | ||||
| Structuurformule van methylviolet 6B | ||||
| Structuurformule van methylviolet 10B | ||||
| Algemeen | ||||
| Molecuulformule (uitleg) |
C24H28N3Cl | |||
| IUPAC-naam | Methylviolet 2B | |||
| Molmassa | 393,958[1] g/mol | |||
| SMILES |
[Cl-].CN(C)c1ccc(cc1)C(=C2C=CC(=[NH2+])C=C2)c3ccc(cc3)N(C)C
|
|||
| CAS-nummer | 8004-87-3 | |||
| Beschrijving | Blauw-groene kristallen | |||
| Fysische eigenschappen | ||||
| Aggregatietoestand | vast[1] | |||
| Kleur | blauw-groen[1] | |||
| Smeltpunt | 137[1] °C | |||
| Slecht oplosbaar in | water | |||
| Evenwichtsconstante(n) | pKa = 4,58 | |||
| Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar) | ||||
|
||||
Methylviolet is een naam die wordt gegeven aan een groep van verschillende pH-indicatoren. Ze worden gebruikt om bij een zuur-basetitratie het equivalentiepunt te bepalen. Het omslaggebied van methylviolet ligt tussen 0,0 en 1,6 (overgang van geel naar violet).
In zuivere vorm komt methylviolet voor als blauw-groene kristallen, die matig tot slecht oplosbaar zijn in water.
Varianten [bewerken]
- Tetramethyl of methylviolet 2B: de meest voorkomende vorm van methylviolet, die wordt gebruikt in de geneeskunde en chemische sector
- Pentamethyl of methylviolet 6B
- Hexamethyl of methylviolet 10B (ook bekend als kristalviolet of gentiaanviolet)
Bronnen, noten en/of referenties
|