Mickey Rooney

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Mickey Rooney (echte naam Joseph Yule, Jr.) (Brooklyn, New York, 23 september 1920) is een Amerikaans acteur.

Rooney geeft een toespraak in het Pentagon in 2000 tijdens een feestelijke ceremonie ter ere van de USO

Inhoud

Biografie [bewerken]

Rooney werd geboren als Joseph Yule Jr. Zijn vader (Joe Yule Sr.) was Schots en zijn moeder (Nell Carter) was geboren in het zuiden van de Verenigde Staten. Later zou hij echter regelmatig bestempeld worden als Ierse Amerikaan, door zijn aangenomen artiestennaam.

Doordat hij geboren werd in een vaudeville-familie, begon Rooney al in 1922 op tweejarige leeftijd te "performen" (zingen, moppen vertellen, dansen). Toen Rooney drie jaar was, scheidden zijn ouders, en verhuisde hij met zijn moeder naar Missouri. In 1924 besloot Rooneys moeder dat hij perfect zou zijn voor een rol in de serie Our Gang (beter bekend als The Little Rascals). Toen ze echter in Californië aankwamen waar de opnames van deze serie gemaakt werden, bleken de verdiensten voor de spelers echter zodanig laag, dat ze besloten om zonder één cent weer terug te keren naar Missouri. Twee jaar later, in 1926, begon Rooneys filmcarrière uiteindelijk écht, toen hij een dwerg speelde in de film Not to Be Trusted. In 1927 nam Rooney zijn eerste artiestennaam aan. Hij noemde zich voortaan Mickey McGuire, naar een komisch stripfiguurtje waarvan rond die tijd de eerste filmpjes geproduceerd werden. De tekenaar van de strip ging hier echter niet mee akkoord, en in 1932 besloot Rooney zijn naam in Mickey Rooney te veranderen. Enige jaren later zou er overigens opnieuw een connectie tussen Rooney en het stripfiguurtje ontstaan; vanaf 1936 speelde Rooney mee in de reeks van stomme films die er over het figuurtje gemaakt werden.

In die begindagen van Rooneys carrière ontmoette hij Walt Disney, en later beweerde Rooney dat Walt Disney Mickey Mouse naar hem noemde. Ook beweerde Rooney dat hij later Norma Jean Baker de artiestennaam Marilyn Monroe gegeven heeft. In 1934 werd hij opgemerkt door MGM producer David O. Selznick en na een rolletje in Manhattan Melodrama was Louis B. Mayer onder de indruk van Rooney. Mayer bood Rooney een lang termijncontract aan; en Rooney tekende een contract bij de filmstudio MGM. Onderwijs volgde hij aan de School for Professional Children.

Rooneys succesvolle vertolking van Andy Hardy in A Family Affair (1937) leidde tot nog 14 films met hetzelfde personage gedurende (1938-1958).

De eerste hoofdrol van Rooney in een film was de rol van Shockey Carter in de film Hoosier Schoolboy (1937) met de acteur Edward Pawley die zijn film vader vertolkte. Zijn doorbraak kwam er echter met de rol van Whitey Marsh in Boys Town (1938). Zijn tegenspeler was Spencer Tracy. De première was kort voor zijn 18de verjaardag. Zijn roem bereikte een hoogtepunt tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dit gebeurde onder meer met een reeks succesvolle musicals naast Judy Garland, met wie hij in de periode 1938-1948 in totaal 10 films zou maken, beginnend met Love Finds Andy Hardy en eindigend met Words and Music. Daarnaast speelde hij in de voor een Oscar genomineerde Babes in Arms, en had hij ernstiger rollen in The Human Comedy (1943), National Velvet met Elizabeth Taylor (1944), en A Midsummer Night's Dream (1935) die bijdroegen aan zijn roem. In 1939 kreeg Rooney een speciale Oscar samen met actrice Deanna Durbin voor zijn significante bijdrage betreffende het uitbeelden van de geest en de personificatie van de jeugd op het scherm.

Militaire dienst [bewerken]

Aanvankelijk werd Rooney door een hartkwaal afgekeurd voor actieve militaire dienst, tot hij in 1944 alsnog werd aangenomen en hij naar Europa gestuurd werd. Voor de duur van 21 maanden werkte hij als radiopersoonlijkheid op het American Forces Network. Deze onderbreking van zijn acteerwerk brak hem enige tijd op na afloop van de oorlog; zijn carrière zat tijdelijk in een dipje. Hij verscheen in een aantal films waaronder; Words and Music (1948). Dat was voor hem de laatste keer dat hij met Garland samenwerkte in een film (later deed hij een gastoptreden in haar variétéserie begin jaren '60).

Eigen serie [bewerken]

In de jaren '50 kreeg Rooney een eigen televisieprogramma, dat verscheen op de NBC en was getiteld The Mickey Rooney Show. Ook wel bekend als Hey Mulligan. De serie telde in totaal 39 afleveringen (1954-1955). De show was van korte duur, daar het niet op kon tegen het succes van The Jackie Gleason Show wat op een andere zender geprogrammeerd was rond hetzelfde tijdstip als The Mickey Rooney Show.

Mickey Rooney acteur, regisseur [bewerken]

In 1960 regisseerde en acteerde Rooney in een ambitieuze komedie The private Lives of Adam and Eve, dat meerdere flashbacks en cameos kende. In dit jaar hervond Rooney tevens zijn oude passie voor het theater. Hij aanvaardde overigens nog wel filmrollen, zij het dan in beter aangeschreven films, zoals The Black Stallion (1979).

Ondernemer [bewerken]

In de jaren 1940 richtte Rooney zijn eigen productiehuis op, maar dat werd een financiële ramp, en hij moest het faillissement aanvragen. Om zijn schulden af te lossen was hij verplicht een aantal rollen van lage kwaliteit te spelen. In de jaren 1950 hervond hij zichzelf echter in volwassen karakterrollen. Rooney bleef werkzaam in zowel film als theater, en in optredens in verscheidene clubs. Hij debuteerde op Broadway in 1979.

Eigen acteerschool [bewerken]

Op 31 december 1961 richtte Rooney een eigen acteerschool op, de Mickey Rooney School of Entertainment, waar hij hoopte jonge artiesten te kunnen opleiden tot goede kunstenaars.

Rooney de komiek [bewerken]

In januari 2005 werd er tijdens een pauze in de Super Bowl XXXIX een reclamefilmpje gedraaid waar Rooney aan mee gewerkt heeft, met de titel indecent, waarin de achterkant van een naakte Rooney kort te zien is, als persiflage van de ontblote borst van Janet Jackson die bij een eerdere Super Bowl in heel Amerika een rel veroorzaakte.

Nog altijd bezig [bewerken]

In 2006 werkt Rooney nog altijd in films en toert hij door de Verenigde Staten met zijn vrouw Jan Chamberlin. In een multi media Life productie Let's Put On a Show. Naar eigen zeggen heeft hij op zijn leeftijd nog altijd veel plezier in zijn carrière. Talloze keren verklaarde hij in interviews: "I've loved it, I've loved every minute of it!" Rooney woont samen met zijn vrouw in de Conejo Valley in zuid-Californië.

Huwelijken [bewerken]

Rooney is acht keer getrouwd. Hij heeft negen kinderen en een stiefzoon.

  • Ava Gardner (1942-1943)
  • Betty Jane Rase (1944-1949)
    • Mickey Rooney jr. (1945)
    • Tim Rooney (1947-2006)
  • Martha Vickers (1949-1951)
    • Theodore Michael Rooney (1950)
  • Elaine Mahnken (1952-1958)
  • Barbara Ann Thomason (1958-1966) (vermoord)
    • Kelly Ann Rooney (1959)
    • Kerry Rooney (1960)
    • Michael Joseph Rooney (1962)
    • Kimmy Sue Rooney (1963)
  • Marge Lane (1967-1967) gescheiden na 100 dagen
  • Corolyne Hockett (1969-1974)
    • Jimmy Rooney (1966, geadopteerde zoon uit eerder huwelijk van Hockett)
    • Jonelle Rooney (1970)
  • Jan Chamberline (1978-heden)

Prijzen en onderscheidingen [bewerken]

Rooney is een man met meer dan 200 films op zijn conto. Hij won een:

Stemacteur [bewerken]

Rooney sprak drie kersttekenfilms in, waar hij steeds de rol van de Kerstman vertolkt.

In 1981 vertolkte hij in The Fox and the Hound de stem van volwassen Todd. In 1985 vertolkte hij Mr Cherrywood in de animatiefilm The Care Bears Movie. Hij vertolkte zichzelf in The Simpsons in de aflevering Radio Active man (1995), en deed in 1998 de stem van Fugly Floom in Babe: Pig in the City.

Externe links [bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties