Middeleeuws Latijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Middeleeuws Latijn is de vorm van het Latijn die werd gebruikt in de middeleeuwen, vooral als een medium voor wetenschappelijke uitwisseling en als de liturgische taal van de middeleeuwse Rooms Katholieke Kerk, maar ook als een taal van wetenschap, literatuur, recht en administratie. Ondanks de kerkelijke oorsprong van veel van de auteurs, moet middeleeuws Latijn niet worden verward met Kerklatijn.

Er is geen echte consensus over de precieze grens waar het Late Latijn eindigt en het middeleeuwse Latijn begint. Sommige onderzoekers beginnen met de opkomst van het vroege kerklatijn in het midden van de 4e eeuw, anderen rond het jaar 500,[1] Weer anderen laten het Middeleeuwse Latijn pas beginnen met de vervanging van het geschreven Late Latijn door geschreven Romaanse talen, zo rond het jaar 900.

Zie ook[bewerken]

Voetnoten[bewerken]

  1. Jan M. Ziolkowski, Towards a History of Medieval Latin Literature, red: F.A.C. Mantello, A.G. Rigg, edieval Latin: An Introduction and Bibliographical Guide, Washington, DC, 1996, blz. 505-536 (hier blz. 510-511)