Myrmidonen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Myrmidonen (in Oud-Grieks: Μυρμιδόνες, letterlijk: mierenmensen) is een volk dat voorkomt in de Griekse mythologie. Ze waren oorspronkelijk inwoners van het Griekse eiland Egina. Toen de pest alle menselijke bewoners van het eiland doodde, vroeg koning Aeacus zijn vader Zeus voor een remedie. Zeus veranderde vervolgens de mieren (μύρμηξ) van Egina in een nieuw volk, Myrmidonen. Een andere theorie luidt dat de naam afkomstig is van Myrmidon, een zoon van Zeus.

Onder leiding van de zoon van Aeacus, Peleus, verhuisden de Myrmidonen naar Thessalia en stichtten een koninkrijk in Phthia. Ze namen volgens de Ilias van Homerus deel aan de Trojaanse oorlog, aan de zijde van Achilles, de kleinzoon van Aeacus. Ze stonden bekend om hun blinde loyaliteit aan hun leiders.