Nancy Mitford

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Nancy Freeman-Mitford, CBE (Londen, 28 november 1904 - Versailles, 30 juni 1973) was een Engels schrijfster, biografe en journaliste. Zij is vooral bekend door haar satirische romans over het leven van de maatschappelijke elite en historische biografieën. Vanaf 1946 woonde zij in Frankrijk waar ze in 1973 is overleden. Zij was één van de roemruchte 'Mitford Sisters' en publiceerde onder de naam Nancy Mitford.

Biografie[bewerken]

Mitford was de dochter van David Freeman-Mitford, Baron Redesdale, en zijn vrouw Sydney Bowles. Zij groeide op in het geprivilegieerde milieu van de lagere Engelse landadel en bracht een deel van haar jeugd door op het landgoed Asthall Manor in Oxfordshire. Zij kreeg thuis onderwijs en ging slechts één jaar naar school.[1]

Asthall Manor: van 1919 tot 1926 woonhuis van de familie Mitford

In de periode tussen de twee wereldoorlogen was Mitford één van de ‘Bright Young People’, een groep jonge mensen uit de sociale toplaag die in het interbellum opvielen door hun onorthodoxe en uitbundige levensstijl. Schrijver Evelyn Waugh, dichter John Betjeman en fotograaf Cecil Beaton behoorden ook tot deze groep.

In 1929 begon ze te werken als journaliste. Haar eerste roman verscheen in 1931 en in dat jaar trouwde zij ook met Peter Rodd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog woonde Mitford in Londen, waar ze in een boekwinkel werkte. Vanaf het begin van de jaren veertig had ze een relatie met de Franse militair Gaston Palewski, die tot 1969 zou voortduren. Haar huwelijk met Rodd werd in 1958 ontbonden.[2] In 1946 verhuisde Mitford naar Parijs. Ze woonde tot aan haar dood in Frankrijk maar bleef als journalist, essayist en criticus bijdragen leveren aan Engelse tijdschriften en kranten.

Mitford stierf in 1973 na een lange ziekte. Ze is begraven in Swinbrook, Oxfordshire, naast vier van haar zusters.

De Mitford Sisters[bewerken]

Mitford en haar jongere zusters zijn sinds de jaren dertig van de vorige eeuw in Groot Brittannië collectief bekend als de Mitford Sisters. Zij trokken de aandacht door hun politieke activisme en tot de verbeelding sprekende privé-levens, en als auteurs.

Mitfords zusters Unity en Diana steunden openlijk het fascisme. Unity Mitford was een persoonlijke vriendin van Adolf Hitler en woonde enkele jaren in Nazi Duitsland. Omdat ze de gedachte niet kon verdragen dat Duitsland en Engeland in oorlog waren, deed ze bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog een mislukte zelfmoordpoging die veel aandacht kreeg in de Britse pers. Diana Mitford was getrouwd met de Britse fascistenleider Oswald Mosley en werd tijdens de Tweede Wereldoorlog geïnterneerd. Naar verluidt gaf Nancy Mitford de Britse inlichtingendienst informatie over Diana.[1]

Een derde zuster, Jessica Mitford, was een communist en uitgesproken kritisch over haar geprivilegieerde achtergrond. Zij probeerde zich als 19-jarige aan te sluiten bij de Internationale Brigades in de Spaanse burgeroorlog en werd later actief in de Amerikaanse communistische partij en burgerrechtbeweging. Jongste zuster Deborah Mitford trouwde met de Hertog van Devonshire en gaf leiding aan het beheer van Chatsworth, één van de bekendste voor het publiek toegankelijke landhuizen en landgoederen van Engeland.[2]

Diana, Jessica en Deborah Mitford waren ook actief als auteurs en publicisten.

De graven van Unity, Nancy en Diana Mitford

Werk[bewerken]

Mitford publiceerde haar eerste roman Highland Fling in 1931. Het werk is deels autobiografisch en zorgde voor commotie in haar familie omdat mensen zich in de romanfiguren herkenden. Na de Tweede Wereldoorlog werd haar reputatie bij een breder publiek gevestigd met de romans The Pursuit of Love (1945) and Love in a Cold Climate (1949).

Mitford heeft een typerende stijl die door Evelyn Waugh omschreven is als 'een charmante combinatie van meisjes-gebabbel en literatuur'. Haar verhalen spelen zich doorgaans af in de hogere sociale kringen, zijn semi-autobiografisch en hebben een ironisch-satirische toon. Zo drijft ze in haar boek Wigs on the Green de spot met de fascistische beweging waar haar zusters Unity en Diana nauw bij waren betrokken.[2]

Vanaf de jaren vijftig richtte Mitford zich voornamelijk op het schrijven van non-fictie. Zij was actief als criticus en essayist en was enkele jaren columnist bij de Times. Ook schreef ze biografieën van o.a. Lodewijk XIV en Madame de Pompadour. Deze waren zo succesvol dat ze ermee in haar levensonderhoud kon voorzien.[1] Gedurende haar hele leven correspondeerde Mitford intensief met vrienden en familieleden. Een deel van deze correspondentie is gebundeld en gepubliceerd.

Mitfords twee populairste romans zijn in het Nederlands vertaald: Op jacht naar de liefde en Liefde in een koud klimaat.

Bibliografie[bewerken]

Romans[bewerken]

  • Highland Fling. 1931.
  • Christmas Pudding. 1932.
  • Wigs on the Green.1935.
  • Pigeon Pie. 1940.
  • The Pursuit of Love. 1945.
  • Love in a Cold Climate. 1949.
  • The Blessing. 1951.
  • Don't Tell Alfred. 1960.

Biografieën[bewerken]

  • Madame de Pompadour. 1954.
  • Voltaire in Love. 1957.
  • The Sun King. 1966.
  • Frederick the Great. 1970.

Gebundelde brieven[bewerken]

  • Mosley, Charlotte (ed.) Love from Nancy: The Letters of Nancy Mitford. 1993. ISBN 978-0-340-53784-8
  • Mosley, Charlotte (ed.) The Letters of Nancy Mitford and Evelyn Waugh. 1996. ISBN 0-340-63804-4
  • Smith, John Saumarez (ed.)The Bookshop at 10 Curzon Street: Letters between Nancy Mitford and Heywood Hill 1952–73. 2004. ISBN 978-0-7112-2452-0
  • Mosley, Charlotte (ed.) The Mitfords: Letters Between Six Sisters. 2007. ISBN 0-06-137364-8

Referenties[bewerken]

  1. a b c Nancy Mitford.
  2. a b c Folio Society: Nancy Mitford.

Externe links[bewerken]

Verder lezen[bewerken]