Nicea

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De lefkepoort van Iznik.

'Nicea (ook Nicaea) (Grieks: Νίκαια Βιθυνίας, Níkaia Bithynías; Latijn: Nicaea), tegenwoordig İznik, was een oude Griekse stad in Klein-Azië. Het is onder meer bekend van het Eerste Concilie van Nicea, waarin het Arianisme werd verworpen.

De stad Nicea werd rond 310 v.Chr. gesticht door Antigonus I Monophthalmus die de stad Antigoneia noemde. Toen deze echter door de andere diadochen werd verslagen in de slag bij Ipsus (301 v.Chr.), ging de stad over in de handen van de Thessalische generaal Lysimachus (Lysimakhos) (circa 355-281 v.Chr.). Deze hernoemde Antigoneia tot Nikaia, ter ere van zijn vrouw Nikaia, die vóór 302 v.Chr. was overleden.

In Nicea werd de grote Griekse astronoom Hipparchus geboren rond 194 v.Chr. en rond 240 na.Chr. zag de Griekse wiskundige en astronoom Sporus van Nicaea er het licht.

In het Romeinse Rijk was Nicea een stad in de provincia Pontus et Bithynia (in 63 v.Chr. aan het rijk toegevoegd door Pompeius). De Griekse naam Nikaia werd verlatijnst tot Nicaea, wat in het Nederlands later is vereenvoudigd tot Nicea. Cassius Dio werd er rond 155 geboren.

In de vroeg-christelijke tijd werden er in Nicea enkele concilies gehouden, in 325 het Eerste Concilie van Nicea en in 787 het Tweede Concilie van Nicea.

Met de stichting van het Latijnse Keizerrijk in 1204 werden de Byzantijnen verdreven naar Nicea. Daar vestigden zij een nieuw keizerrijk, het Keizerrijk van Nicea, dat zij beschouwden als de legitieme erfgenaam van het Byzantijnse Rijk. Na de val van de Latijnen in 1261 keerden zij terug in Constantinopel en werd de eenheid hersteld.

In 1331 werd de stad onderdeel van het Ottomaanse Rijk en heet sindsdien İznik.