Numbat
| Numbat IUCN-status: Bedreigd[1] (2008) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Myrmecobius fasciatus Waterhouse, 1836 |
|||||||||||||
 |
|||||||||||||
| Leefgebied numbat | |||||||||||||
 Afbeeldingen Numbat
|
|||||||||||||
Numbat op  Wikispecies
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De numbat of buidelmiereneter (Myrmecobius fasciatus) is een Australisch buideldier ter grootte van een eekhoorn. Zijn vacht heeft een rood-/bruin-/grijzige kleur met strepen. Hoewel hij geen buidel heeft is het toch een buideldier. Het is de enige soort van de familie Myrmecobiidae.
Hij eet zowel mieren als termieten. De numbat heeft sterke voorpoten en de lange klauwen die daar aan zitten gebruikt hij om termietennesten open te maken. Hij gebruikt dan zijn 10 cm lange tong om de termieten op te likken.
Als slaapplaats hebben numbats meestal een holle boomstam of iets vergelijkbaars. De numbat kan de open kant van zijn slaapplaats afsluiten door met zijn rugspieren van zijn rug een schild te maken.
De numbat is het West-Australische fauna-embleem. Vroeger kwam hij ook veel voor in West-Australië, maar nu is hij een bedreigde diersoort.
Er bestaan twee ondersoorten: Myrmecobius fasciatus fasciatus en Myrmecobius fasciatus rufus.
Bronnen, noten en/of referenties:
