Olifantenpad

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een olifantenpad

Een olifantenpad of olifantenpaadje (Frans: chemin de l’âne, Engels: Desire Line of Desire Path) soms ook wel afstekertje genoemd is een niet-officieel fiets- of wandelpad dat door gebruikers van de reguliere fiets- en wandelpaden in de loop van de tijd wordt gecreëerd. Meestal ontstaat een dergelijk pad in een stuk groen, om zo een klein stuk van de officiële route af te kunnen snijden.

Naam[bewerken]

Olifantenpaadjes zijn vernoemd naar de typische eigenschap van olifanten om altijd de kortste weg te kiezen en zich niet in het minst druk te maken over het afwijken van een geplaveid pad. Olifanten hebben dan ook de neiging altijd hetzelfde pad te volgen, hierdoor slijt zich een zichtbaar pad uit in de begroeiing. Daar mensen identiek gedrag vertonen en graag van de geplaveide paden afwijken, ontstaan overal waar mensen zich begeven dergelijke paden.

De term 'olifantenpaadjes' heeft pas echt bekendheid vergaard met de promotie van het boek Olifantenpaadjes, op 11 mei 2011 in het populaire VARA-programma De Wereld Draait Door. Hier presenteerden fotograaf Jan-Dirk van der Burg en bioloog Maarten 't Hart een fotoboek, over het gelijknamige verschijnsel. Maarten 't Hart, die al decennialang is gefascineerd door olifantenpaadjes, verzorgde het voorwoord in het fotoboek.

Verkeerskundige kenmerken[bewerken]

Het blijkt dat olifantenpaden vooral voorkomen wanneer gebruikers hun bestemming in zicht krijgen. Verder zijn olifantenpaden nooit langer dan de officiële route. Ook in stedelijk gebied bestaan olifantenpaadjes; deze zijn daar echter op een verharde ondergrond niet zichtbaar en in een groene omgeving wel. [1]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]


Bronnen, noten en/of referenties
  1. Verkeerskunde Nr. 04, 2011