Onderzoeksjournalistiek
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Onderzoeksjournalistiek is een tak van de journalistiek die zich bezighoudt met diepgravend onderzoek naar een bepaald punt of feit, vaak iets dat te maken heeft met misdaad of corruptie. Dit onderzoek kan soms maanden tot jaren duren alvorens de betreffende journalist er een artikel of rapport over uitbrengt. Daarmee onderscheidt onderzoeksjournalistiek zich van standaardjournalistiek, waarin een journalist vaak over meerdere onderwerpen artikelen schrijft en daarom minder tijd per onderwerp besteedt.
De meeste onderzoeksjournalisten werken voor kranten, persbureaus of als freelancer.
Taken[bewerken]
- Analyse van documenten zoals rechtszaken, belastingpapieren, overheidsdocumenten en rapporten.
- Onderzoek naar technische achtergronden.
- Interviews met zowel betrokkenen als anonieme tipgevers (zoals klokkenluiders).
- Verkrijgen van inzage in overheidsdocumenten, vaak via openbaarheid van bestuur.
Bekende voorbeelden[bewerken]
- Ida Tarbells geschiedenis van John D. Rockefeller en Standard Oil
- Lincoln Steffens' "Shame of the Cities"-reeks over corrupte gemeenschappen.
- Seymour Hersh' verhalen over het Bloedbad van Mỹ Lai tijdens de Vietnamoorlog.
- Woodward en Bernsteins reportage over het Watergateschandaal.
- Mark Dowies onderzoek naar de fatale fouten in de Ford Pinto.
- Jeroen Smit's boek "De Prooi, blinde trots breekt ABN Amro" (2008)
Externe links[bewerken]
- Onjo.nl, Onderzoeksjournalistiek van de Nederlandse Publieke Omroep
- vvoj.nl, Vereniging van Onderzoeksjournalisten
- (en) Center for Investigative Reporting
